วันอังคารที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552

เจ็บอกแป๊บบบบบบ

ทำงานครึ่งวัน โดดงานไปหาหมอมา
ก็ไม่ได้ตรวจไรมากเลย
แค่หมอถามว่าเป็นไร อาการเป็นไง
เอาหูฟังมาแตะหน้าอก บอกให้เราหายใจแรงๆ
ทำประมาณ 4 รอบน่าจะได้
จากนั้นก็พาไปห้องฉีดยา
โอ เจ็บมาก ๆ
เพิ่งเคยฉีดตูดนี่แหละ ปวดตุ๊บๆ เลย
พยาบาลก็สวยดีนะ แต่มือหนักไปนิสสสสสส
ฉีดก็นาน เข็มก็อันเบ้อเร่อ เห็นแล้วใจไม่ค่อยดี

ได้ยามาสามถุง
กินแล้วง่วงดีแฮะ
หมอสั่งห้ามทำงานหรือยกของหนัก
นอนเยอะๆ
ก็อยากนอนอยู่นะ แต่......

หมอถามเราว่าเครียดป่าว ถึงได้มีอาการแบบนี้
เราเนี่ยนะ เครียด ไม่มี้ เราไม่เครียดไรเลย
ไร้สาระได้ทั้งวัน แต่........

ง่วง ไปนอนละ
อ่อ อย่าลืมกินยาก่อนนอนด้วย
ฝันดี *-*

วันจันทร์ที่ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2552

จมมุม

ณ มุมใด..มุมหนึ่งของชีวิต..
บ่อยครั้งที่เรา..
มักพบเจอปัญหาต่าง ๆ ในชีวิต
เกิดความสับสน..วุ่นวาย..
ทำให้เกิดความท้อแท้..สิ้นหวัง..

หากชีวิตของเรา..
มีมุมต่าง ๆ ให้แต่ละคนเลือกว่า..
จะอยู่มุมไหน..มุมใด..

มุมต่าง ๆ ในชีวิต
อาจมีได้หลายมุม..ตั้งแต่ ๒ มุมขึ้นไป..

มุมที่ว่านี้..
คือ..มุมอับกับมุมสว่างของชีวิต..
ที่เรียกว่า..มุมมืด..มุมสว่าง..

หลายคน..
คงได้พบเจอมุมมืดของชีวิตมาแล้ว..
ในยามที่เรา..ท้อแท้..สิ้นหวัง..หมดกำลังใจ..
ปราศจากแสงสว่างในชีวิต..
ชีวิตของเรา..ก็จะเป็นมุมมืดขึ้นมาทันที..

หากแม้นว่า..
ในท่ามกลางของมุมที่มืดมิดนี้..
มีใครสักคนที่จุดไฟ..แห่งกำลังใจ..ให้บ้าง
ก็จะสามารถช่วยให้เรามองเห็นสิ่งต่าง ๆ ได้..
แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้น ๆ ก็ตาม..

แต่จะมีใครจะรู้บ้างว่า..
ในช่วงเวลาที่เราอยู่ในมุมมืดของชีวิต
เราจะมีวิธีการค้นพบแสงสว่างได้จากที่ใด..

คำตอบก็คือ..
เราไม่ต้องไปแสวงหาแสงสว่างจากที่ไหนหรอก..
นอกจาก..มุมมืด ๆ ของที่ตรงนั้น..

ณ มุมมืดของชีวิต
เมื่อเวลาที่เรานั่งอยู่ในวงเวียนของความมืดมน
แม้เราลืมตาขึ้น..มองดู..
เราก็จะไม่มีวันเห็นสิ่งต่าง ๆ ในความมืดนั้นได้เลย

แต่ในทางตรงกันข้าม..
ณ มุมมืดของชีวิต..
หากเราลองหลับตา..
มองดูความรู้สึกภายในจิตใจของเรา..
เราจะพบแสงสว่างที่เกิดขึ้น..
จากความสงบในท่ามกลางของความมืดนั้น..ได้อย่างน่าเชื่อ..

บุคคลใด..
ที่มีจิตใจสับสน..วุ่นวาย..
แม้เขาจะยืนอยู่ในที่สว่างกลางแจ้ง..
ก็ไม่สามารถมองเห็นปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตได้..

แต่เมื่อใด..
ที่ใจของเขาผู้นั้น..สงบภายใต้ความมืดมิด..
แสงสว่าง..คือ..ความสงบจะบังเกิดขึ้นในจิตใจของเขา..
ปัญหาต่าง ๆ ในชีวิตของเขาก็จะคลี่คลายลง..
แสงสว่างแห่งปัญญาจะปรากฏขึ้นมาแทนที่..

what happen ?

มันเป็นวันไรอีกละเนี่ย
วุ่นวายกันมากกกก ถึงมากที่สุด
มาแจกหน้ากากกันที่ตลาด
ก็วุ่นวานสุดแสน
กลับเข้าสำนักงานก็ยังไม่วาย ที่จะมีแต่เรื่องวุ่นๆ กันอีก
หัวหน้าเกิดเป็นไรอีกเนี่ย
ย้ายโต๊ะย้ายเก้าอี้กันใหญ่
เบื่อนะ สถานการณ์แบบนี้
รู้สึกเซ็งๆ เบื่อๆ
ความจริงอยากจะลาพักบ้างนะ
อยากอยู่อย่างสบายๆ ไม่ต้องมีเรื่องปวดหัว
เซ็งอย่างแรง

แล้วเป็นไรอีกเนี่ย
เข้าห้องน้ำก็ดันประตูติดอีก ออกไม่ได้
ถ้าไม่เจอพี่โจอี้นะ ตายไปละ
ได้นอนเฝ้าห้องน้ำแน่ๆ เรา
ก็ทีคนอื่นเค้าก็เข้าเหมือนกันแล้วทำไมถึงเปิดได้ละ
พอเราไปเข้าแค่นั้นแหละ ดันเปิดไม่ได้
ตูละเซ็งงงงง

^^
วันนี้จะนอนแต่หัวค่ำเลย
รู้สึกไม่ค่อยสบาย
เมื่อยเนื้อเมื่อยตัว
คงต้องหายากินแก้ไข้สักหน่อย
กัวจะเป้นหนักกว่าเดิม
ไม่ไหวแล้ว เพลียสุดๆ ไปเลย

วันอาทิตย์ที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2552

วันไรเนี่ย

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ วันหยุดสุดสัปดาห์
แต่มีคนเค้าบอกว่า 1 สิงหา เป็นวันสตรีไทย
นี่ก็เป็นเรื่องที่ดีนะ
สมัยนี้ผู้หญิงก็มีสิทธิเท่าเทียมทุกประการกับผู้ชาย

ดังนั้น.......
การหยิบยกประเด็นเรื่องกฎหมายมาพูด
จึงเป็นเรื่องที่สอดคล้อง
เพราะนับวันหญิงไทยได้เข้ามามีบทบาทในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ
และสังคมมากยิ่งขึ้น
จนอาจกล่าวได้ว่า ในปัจจุบันแทบไม่มีข้อแตกต่างระหว่างหญิงกับชายแล้ว

แต่บางครั้งก็ยังมีข้อเหลื่อมล้ำบ้าง ที่ต้องแยกแยะว่า
เนี่ย ของผู้หญิง แล้วเนี่ย ของผู้ชาย
มันก็ยังมีข้อแตกต่างให้เห็นอยู่บ้างแหละน้าาาาาาาาา

ว่างๆ ไม่ได้ตื่นสาย เลย แหกตามาแต่เช้าละ
ทำงานบ้านอย่างใหญ่หลวง
ซักผ้า รีดผ้า กวาดบ้าน แต่ไม่ได้ถู เพราะขี้เกียจ
จาอาบน้ำให้น้องหมา แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยมีแดดเลย
คงต้องเพิ่งร้านอีกตามเคย
หมดตังอีกแย้ววววว เรา

พรุ่งนี้ทำงานอีกแระ น่าจะหยุดอีกสักสามวันนะ
ยังอยากพักอยู่บ้านต่อ จะได้สบายๆ ๆ ๆ
แต่ในความเป็นจริงมันไม่ได้เป็นอย่างนั้นดิ
พรุ่งนี้ยิ่งยุ่งไปใหญ่
จะมีการแจกหน้ากากในตลาดสดด้วย
เราก็ต้องไป เฮ้อออ ไม่อยากไปเลย แต่ขัดขืนไม่ได้
คงต้องก้มหน้าก้มตาไปกันต่อไป คิคิ
ทนเอาๆ

ปล. ไว้อาลัยแต่พี่บุญทิพย์ อารีโกเศศ
เป็นทั้งพี่สาว และพยาบาลผู้แสนดี ที่จากไปด้วยโรครุมเร้าชีวิต
ขอให้ไปสุคตินะคะพี่

วันเสาร์ที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2552

บรรยากาศบ้านย้ยแต้

เป็นภาพตัวอย่าง ที่ไปบ้านไอ้แต้มัน
ใช้มือถือถ่ายมาไม่กี่รูป แต่แบตดันหมดซะก่อน
ที่เหลือต้องรอภาพจากกล้องไอ้หน่อยมัน
ม่ายรู้ว่ามันจะส่งมาให้วันไหน
คงต้องรอไปเรื่อย ๆ
หรือต้องทวงไปอีก จนกว่ามันจะให้มา
ไอ้นี่นะ มันต้องทวงชนิดที่ว่า
ทวงด้วยด่าด้วย มันถึงจะส่งมาให้
เพราะหล่อน งานยุ่งเหลือเกิน
หาตัวก็ยาก กว่าจะได้เจอกันที ต้องรอแล้วรออีก
บางทีรอเป็นวันสองวัน กว่ามันจะมาตามนัด
ไอ้เพื่อนบ้านี่นะ
แต่ก็รักมัน
เพื่อนเก่า เพื่อนแก่ คิคิ


ดอกไรไม่รู้คะ สวยมาก ๆ
เต็มถนนสองข้างทางเลย อะ

เหมือนดอกทานตะวันเลย


นี่ยิ่งสวยใหญ่
แต่ดอกมันเล็ก คล้ายๆ ทานตะวัน
เมล็ดก็เล็กๆ
สงสัยทานตะวันจิ๋ว



นี่เลยขอนำเสนอ
แมงปอปีกบางๆ บินกลางท้องฟ้า
ใครตาไม่ค่อยดี
ต้องเพ่งกันหน่อย
เพราะเห็นไม่ค่อยชัด
แต่ของจริงสวยมาก ๆ
เพราะบ้านเราไม่มีให้เห็นแบบนี้แล้ว
สวยมาก