อะไรๆๆ ก็ดูยุ่งไปหมด

เป็นอีกวันแล้วที่เอกสารยุ่งวุ่นวายไปหมด
ก็นายกหมดวาระแล้ว จะปั้มเอกสารต่างๆ ก็ทำไม่ได้
ต้องนำไปเสนอปลัดใหม่ทุกอย่าง เวลามีประชาชนมาทีหนึ่ง
ก็วิ่งเข้าฝากไปที รถก็แทบจะชนอยู่แล้ว วิ่งกันให้วุ่นเลย
แถมโทรศัพท์ก็ดันมาเสียทั้งสำนักงานเลย
อะไรจะยุ่งขนาดนี้

คนอื่นจะยุ่งเหมือนเรามั้ยเน้อ

*-*

อะไรจะยุ่งขนาดนี้

เริ่มต้นทำงานวันจันทร์
อะไรต่อมิอะไร ก็ยุ่งเหยิงไปหมด
หัวหน้ากำลังแบ่งงานกัน
รู้สึกว่าจะอลหม่านกันยกใหญ่
เปลี่ยนระบบทุกอย่าง เลย
ฟอร์มการทำงาน บันทึกต่างๆ นาๆ ที่เคยทำไว้
ต้องโล๊ะทิ้ง ทำใหม่หมด เหนื่อยอีกแน่ๆ เลยตู
เฮ้อ... เซ็งนิดๆ แต่ไม่เป็นไร สู้ๆ

ยังไงก็ต้องทำอยู่แล้ว
ถ้าเราไม่ทำแล้วใครจะทำล่ะ

หยุดไม่ได้ไปไหนเลย

กะว่าวันหยุดเสาร์-อาทิตย์นี้จะไปเที่ยวซํกหน่อย
แต่ไหงต้องมานั่งอยู่บ้าน เฝ้าร้านขายของ เฮ้อ ...
หมดอารมณ์เลย ก็ฝนตกหนักจนไม่ได้ออกไปไหนเลย

ก็ยังโชคดีที่วันนี้ไม่ตกอีก ไม่งั้นไม่มีเสื้อผ้าใส่แน่ๆ

กำลังเห่อ ของเล่นใหม่

ตอนนี้มีลูกหมาตัวน้อย 1ตัว น่ารักมาก
มาอยู่ด้วย ต้องเลี้ยงเหมือนลูกเลย
ไม่รู้จะให้ชื่ออะไร เลยตั้งชื่อ ปังปอนด์
ชื่อน่ากินเหมือนขนมปังเลย

อากาศดี้ดี....

ฝนตกทั้งทวันเลย อากาศดีมากๆ
ไม่ร้อน เย็นสบาย
แต่ก็ไม่อยากให้เป็นอย่างนี้ทุกวันหรอก
ไปไหนก็ลำบาก รถก็ติด ถ้าไม่ได้ไปไหนก็ดี
อยู่แต่บ้านนอนห่มสบายใจ แต่มาทำงานก็หนุกไปอีกแบบ
มาถึงตอนเช้า เปียกยังกับลูกหมา ผมเผ้ารุงรัง ตลกตัวเอง

วันนี้เป็นวันหวยออก
แต่ไม่ได้ซื้อหรอก พี่ที่ทำงานซื้อกันเยอะแยะ
คงหมดไปหลายตังค์
ได้แต่ลุ้นเอาใจช่วยไปอย่างงั้น
ถ้าถูกก็จะได้ดีใจด้วย