วันพฤหัสบดีที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2552

ทำไมถึงร้อนอย่างนี้เนี่ย

เชียงรายไม่เคยมีประหวัดอย่างนี้มาก่อนนะ
ปกติจะเป็นจุ่มเมืองเย็น แต่ไหงตอนนี้กลายเป็นเมืองร้อนไปแล้ว
ภาวะโลกร้อน อันเนื่องจากการกระทำของมนุษย์ทั้งหลาย
รวมทั้งตัวเราเองด้วย ที่ทำให้โลกป่วน
ว่าไปนั่น
แต่ก็ร้อนจริง ปีนี้เป็นปีที่เชียงรายร้อนอย่างมาก
ร้อนสุดๆ ชนิดที่ว่าไม่อยากออกไปไหนเลย
ต้องอยู่ในห้องแอร์ตลอด ไม่งั้นก็ต้องอยู่ติดกับพัดลม
แถมตัวก็ดำไม่หายสักที เมื่อไหร่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ที่ว่าดำนะ มันดำเป็นช่วงๆ น่าเกียจมาก
ช่วงแขนดิ เป็นรอยเสื้อ ขาก็ดำ เซ็งเลยตู
แม่ก็เตือนแล้วนะว่าออกไปเล่นน้ำนะ ให้ใส่เสื้อกะกางเกงขายาว
ไอ้เราก็ไม่ฟัง ใส่แขนสั้นขาสั้นไป สรุปคือ
ผลที่ได้ ดำเมี่ยม ดำเป็นช่วงๆ ๆ
555++++

พรุ่งนี้จะมีกีฬาสีเทศบาล
ได้รับมอบหมายให้เป็นเชียร์ลีด
ตายๆๆ จะเต้นเป็นมั้ยเนี่ย
ไม่อยากเต้นเลย
ทำไมน้อออออ
ตอนเด็กๆ ใครให้ทำไร ทำได้หมด
แล้วโตมาเนี่ย อายซะไม่มี
จะไหวมั้ยเนี่ย .....

หุหุหุ ไม่อยากจะคิดเลย

วันอังคารที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2552

เป็นไรที่เหนื่อยอย่างบอกไม่ถูก

หลังจากได้พักมาตั้ง สิบวันเต็มๆ
กลับมางานตรึมเลยคะ แทบจะไม่ได้เงยหน้าออกจากคอมเลยก็ว่าได้
ทั้งงานเอกสาร งานประชาชน หนังสือเข้าต่างๆ
สุดแสนจะวุ่นวาย หัวฟูทั้งวัน
ไม่รู้ประชาชนแห่แหนกันมาจากไหน
มาติดต่อกันให้วุ่นไปหมด
แต่ก็รู้สึกว่าความวุ่นวาย ทำให้เราเป็นคนใจเย็นขึ้นมากๆ เลย
เพราะถ้าเราอารมณ์บ่จอยกับประชาชนขึ้นมาเมื่อไหร่
คงเป็นเรื่องแน่ๆ เพราะสโลแกนเทศบาลก็คือ
การให้บริการประชาชน
แต่การได้เจอกันคนบางคนที่พูดยังไงก็ไม่รู้เรื่อง เนี่ย ลำบากใจจริงๆ ๆ

เฮ้อ...น้องชายรับปริญญาอีกคนแล้วคะ
ขอแสดงความยินดีด้วยเน้อ
ถ้าน้าทัศน์ยังอยู่ คงจะดีใจมากนะ
แต่แกคงเห็นบนฟ้าแล้ว คิดถึงน้าทัศน์จัง




ตกหล่นเช็คช่วยชาติ หุหุ...
ได้กะเค้าด้วยแหละ 2,000 บาท
ได้มาก็เหมือนไม่ได้แหละ
ไม่รู้เอาไปจ่ายค่าไร หมดไปตอนไหนยังไม่รู้เลยอะ
กะว่าจะเอาเก็บไว้เป็นเงินขวัญถุงสักหน่อย
คิดไปคิดมา ใช้หมดตอนไหนยังไม่รู้เลยเนี่ย
ได้มาไม่ถึง 10 นาที ก็ต้องส่งให้แบ้งค์ขึ้นเงินเลย
ไม่เก็บไว้ละ บางคนเก็บเอาไว้แล้วดันลืมไปขึ้นดิ
เสร็จเลย
เก็บไว้บนหิ้งเลยนะคะ
ถ้ากำลังอ่านอยู่ ขอบอกว่า
555+++สมน้ำหน้า




ความจริงงานก็ตรึมนะ แต่ยังมีเวลามานั่งถ่ายรูปกันเล่นอยู่เนี่ย
หนุกหนานกันไปอีกแบบ






ภาพนี้ตกหล่น
เพิ่งเจอ ไม่รู้มาจากไหน เลยขอใส่ไปด้วยเลย
555

วันอาทิตย์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2552

ร้อนสุดๆ เบื่อจัง

ช่วงนี้อากาศร้อนมากๆ
อยู่ห่างพัดลมไม่ได้เลย
ก็เลยลมร้อนไปพักแถวๆ น้ำกก
เย็นสบายอย่างบอกไม่ถูก
คนแยะจริงๆ



อยากลงเล่นน้ำบ้างจัง แต่...
แม่ยังไม่อยากให้เล่น กลัวแผลติดเชื้อ
อดคะ ไม่เป็นไร นั่งดูคนอื่นๆ เล่นก็พอใจแล้ว

วันศุกร์ที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2552

เริ่มเบื่อแล้วละ

การได้หยุดนานๆ ก็ช่ายว่าจะหนุกนะ
ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่า เบื่อแล้ว
นั่งๆ นอนๆ อยู่บ้าน
อากาศร้อนไปไหนไม่ได้
นอกจากจะไปเล่นน้ำ
เล่นมากก็ไม่ได้ เดี๋ยวดำอีก
เฮ้อ... ทำไรก็ไม่ดี
ให้ไปทำงานก็เบื่อคน
อยู่บ้านก็เริ่มเบื่อแล้ว
ทำงานซะจนไม่รู้จะทำไรอีก
เพราะตื่นมาก็ทำหมดเรียบร้อยแล้ว
มานั่งเล่นเน็ต ก็เบื่อ
อาการเบื่อเริ่มถามหาแล้ว
เฮ้อ..

วันพฤหัสบดีที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2552

และแล้วความฝันก็เป็นจริง

ตอนนี้วันๆ ไม่คิดจะทำไรคะ
นอกจากรอให้ 16-17 เป็นวันหยุดอีกรอบ
แล้วก็เป็นจริงด้วยแฮะ
ได้ฟังค่อยใจชื้นขึ้นมาหน่อย
ได้หยุดยาวเลยทีนี สิบวันรวด
สบายใจคะทีนี้
จะได้ไปไหนไกลๆ ได้สบายใจหน่อย

เล่นน้ำมาหลายวัน
ไม่ไหวแล้ว ตัวเริ่มดำแล้วเนี่ย
หมดกันความงามของเรา
อากาศร้อนเกินไป ต้องอยู่ในน้ำตลอด
ไม่รู้วันก่อนเล่นไปได้ไง
อยู่ในน้ำตั้งสามชั่วโมง
ตัวเริ่มเปื่อยซีดได้ใจมากๆ
เฮ้อ.. แล้ววันนี้ใครจะมารับไปเที่ยวอีกเนี่ย
รออยู่เน้อ ...
รีบๆๆ มานะ