วันอาทิตย์ที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

สับสน

ความรู้สึกสับสน... หาตัวตนไม่เจอ
ลองถามตังเองดูซิ อยากผ่านไปได้ด้วยดีมั้ย ?
คุณควรต้องเลือกว่า
จะทำตัวเองให้ดีขึ้นหรือแย่ลง
คุณอาจจะหากำลังใจจากคนใกล้ชิดที่เข้าใจและฟังคุณ
แต่บางครั้งข้อคิดดี ๆ
ก็อาจจะมาจากใครก็ไม่รู้ที่คุณได้คุยด้วยถ้าคุณเลือกที่จะดีขึ้น..
คุณควรเป็นกำลังใจตัวเอง.................................
ไม่ใช่สงสารตัวเอง ..
ไม่ใช่โทษตัวเองและไม่ใช่เวลาไปโทษคนอื่น
แต่เป็นเวลาที่จิตใจต้องทำหน้าที่เข้มแข็ง.... อดทน

วันศุกร์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เบื่อ

วุ่นวาย
เซ็ง
เบื่อ
รำคาญ

วันพุธที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ลอย ลอย กระทง

สองสามวันผ่านมา
ทำงาน เล่นบะทบ เที่ยวด้วย
ก็ทั้งหนุกทั้งเหนื่อย
ลอยโคมกันหนุกหนานเลย
ไม่ได้เก็บภาพบรรยากาศมาฝากเลย
รู้แต่ว่าสวย ม่วนกันขนาด
รู้แต่ว่าวันนี้คงจะได้นอนแต่หัวค่ำแน่ๆ
เพราะนอนดึกมาหลายวันแล้ว
ง่วงจิงๆ

วันอาทิตย์ที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

ฉันมีค่าแค่ไหน

เป็นคนที่ยืนอยู่ข้างเธอคอยดูแล อยู่เมื่อเธอเหงาใจ
เป็นเพียงคนหนึ่งที่เธอเห็นแล้วผ่านไป เธอจะรู้หรือเปล่า

ในใจมีเธอทำเพื่อเธอเพียงคนเดียว แต่ก็เท่านั้นเอง
เป็นลมเบาๆที่เธอนั้นไม่เคยเห็น เธอไม่เคยมองดูที่ฉัน

ไม่ได้ขอให้เธอมารัก ไม่เคยขอให้เธอห่วงใย
แค่อยากรู้เรื่องที่ค้างในใจ อยากๆจะถามเธอ

ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

เดินเพียงลำพังเพราะฉันมันตัวคนเดียว เธอไม่เคยสนใจ
ยังมีเพียงเธอและจะรักตลอดไป ต่อให้ใจเธอไม่มีฉัน

ไม่ได้ขอให้เธอมารัก ไม่เคยขอให้เธอห่วงใย
แค่อยากรู้เรื่องที่ค้างในใจ อยากๆจะถามเธอ

ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

โปรดเถอะตอบคำถาม ช่วยยืนยันให้ฉันฟังก่อน
อยากจะรู้ กับเธอแล้ว ความรักนี้ของฉัน มีค่าแค่ไหน

ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน (สำหรับเธอ)

ถ้าคนอย่างฉันตายจากไป เธอเศร้าใจหรือเปล่า
หนึ่งคนที่ข้างเธอยามเหงา มันมีค่าสักแค่ไหน

เศร้า

เมื่อคนหนึ่งคอยหยิบยื่นหัวใจให้
แต่อีกคนหนึ่งก็ทำร้ายหัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แล้วเมื่อไหร่ถึงจะลงเอยกันได้
ยิ้มทั้งน้ำตา.................