รำลึกความหลัง

หูชา มือชา เท้าชา ไปหมด
ขับมอไซด์มาทำงานตอนหกโมงครึ่ง
หนาวสุดๆ  แทบจะแข็งตาย
ไม่มีหรอกที่ต้องแหกตาตื่นมาแต่เช้าก็เพราะว่า.....
วันนี้มีจัดนิทรรศการ วันที่ 4 ธันวา  วันสิ่งแวดล้อมโลก

เลยมาแต่เช้าเลย
เพราะตื่นสายหรือไม่ก็ทำงานบ้านจนต้องมาทำงานสาย
เป็นอย่างนี้มาเกือบห้าเดือนละ
ไม่ได้เจอบรรยากาศแบบนี้นานละ
เห็นพระสงฆ์เดินบิณฑบาตรควักไคว่
เลยแวะซื้ออาหารใส่บาตร
ก็ไม่ได้ใส่นานเหมือนกันนะ
ปกติเทศบาลจะมีการจัดเวรไปใส่บาตรกันตอนเช้า
เราก็ไปนะ อาทิตย์ละครั้ง
วันนี้ก็เลยขอรำลึกความหลังซะหน่อย

T_T   อิ่มบุญไปตามๆๆ กัน 
---พรุ่งนี้วันพ่อ  รักพ่อมากมาย
---เจ้าขวัญกลับจากเชียงใหม่วันนี้ ขับรถดีๆ นะน้องรักของพี่
    กลับมาต้องมาเคลียร์เงินเคลียร์ทองกันก่อน  หมดไปหลายเลย
    พี่มันจะกินแกลบอยู่แล้ว  คิคิ ....

เด็กๆ กำลังสาละวนทำความสะอาดคลองหน้าโรงเรียน

ท่าทางน่าสนุก นั่งเรือเล่น  คิคิ

ทูอินวัน

เหอๆๆ ต้องปลอมแปลงเอกสารกัน
อ้ายกุ้งจะทำสัญญากู้เงินเพื่อปลูกสร้างบ้าน
แต่ภรรยาคุณท่านไม่อยู่
เลยขอร้องแกมบังคับให้เราช่วยกลายร่างเป็นศรีภรรยาคุณเธอหน่อย
ก็ต้องช่วยซิคะ  เฮ้ออออ  ทำไงได้ละ
เป็นทั้งภรรยา  แล้วยังต้องเป็นพยานในเอกสารการกู้เงินอีก
เฮ้อ เอาเข้าไป คิคิ....

เลยบอกไปว่า ถ้าจะปลูกบ้านนะ ขอทำให้ห้องหนึ่ง
เพื่อภรรยาคนนี้ หุหุ... เวลาไปพักจาได้มีห้องนอน
พี่แกก็เลยก็ว่าจะทำให้ แต่จะให้อยู่ห้องบนเพดานนะ
ทำไปได้นะเรา  คนบ้าที่ไหนจาขึ้นไปอยู่บนเพดาน
หุหุ นอกจากหนูเท่านั้นหรือไม่ก็แมลงสาบ

ง่วงมาก

จากการที่ไปตักบาตรเมื่อคืน
กลับมาถึงบ้านตีหนึ่งกว่านิดๆ 
นอนต่อ แล้วดันตื่นมาตอนตีห้า
ไม่รู้ตื่นมาทำ...ไร
ยังไม่เข้าใจตัวเองเลยนิ
เซ็งสุดๆ 

บ่ายๆ  มากินส้มตำไก่ย่างกันอีก

สรุปคือ  ง่วงมาก ๆ
พิมพ์หนังสือผิดๆ  ถูกๆ
ม่ายไหวๆ ๆ

ตักบาตรเป็งพุด

ครั้งแรกกับการที่ได้ออกมานอกบ้านตอนดึกๆ คนเดียว

ครั้งแรกในชีวิตกับการตักบาตรตอนเที่ยงคืน

เข้านอนตั้งแต่สามทุ่มละ ตั้งนาฬิกาปลุกไว้

ตื่นมาตอนห้าทุ่มครึ่งเก็บของแล้วก็ขับรถออกบ้าน

ขับรถไปเรื่อยๆคนแยะแฮะ นึกว่าจะไม่ค่อยมีคน ที่ไหนได้

เดินแทบจะชนกัน วุ่นวายไปหมด

นึกว่าจะต้องยืนหนาวคนเดียวซะแล้ว

ไหนได้ ร้อนดับแตก

เพราะคนวุ่นวายเสียงดังโกลาหล

ครั้งแรกกับการต้องใส่บาตรคนเดียว
เห็นคนอื่นๆเค้ามีคู่ใส่กัน บ้างก็ใส่กะครอบครัว กะแฟนบ้าง
เราเหรอ เหอๆๆๆใส่คนเดียว ก็ชวนใครไปแล้วไม่มีใครไป
แม่ก็ไม่ค่อยสบายเลยต้องไปคนเดียว แต่ก็ช่ายว่าจะใส่คนเดียวซะที่ไหน
มีคนใส่ด้วยเป็นร้อยเลย เต็มถนนไปหมด
ก็ดีเพราะการได้ทำอะไรคนเดียวๆ เป็นเรื่องปกติของเราอยู่แล้ว
ส่วนมากไปไหนทำอะไรก็ต้องทำคนเดียวจนชินแล้ว เลยไม่คิดมาก
ใครจะไปอยากไปก็ไปไม่อยากไปก็ไม่อยากบังคับ เบื่อกับการต้องมานั่งคิดนั่งรอ
สู้ทำอะไรคนเดียวแล้วสบายใจดีกว่า

ครั้งแรกในการตักบาตรนี้ประทับใจ
และหวังว่าคงจะมีครั้งต่อไปอีก

T_T
สบายใจขึ้นมาอีกขั้น แต่ไม่รู้ว่ามากน้อยแค่ไหน

----------

เหนื่อย....

อยากพัก....

ไม่อยากรับรู้ปัญหา....

แต่มันเป็นความจริงที่ต้องเผชิญ....

ต้องสู้กันต่อไป....