วันเสาร์ที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2553

ค่อยดีขึ้นมานิสสสสสสส นึง

สองสามวันมานิรู้สึกไม่ค่อยสบายใจ
หนักใจ เหนื่อยใจอย่างไรบอกไม่ถูก
ไปทำบุญทำทานมาสองวันรวด
ค่อยดีขึ้นมาบ้าง
แม้ว่าจาไม่ร้อยเปอร์เซ็นต์ก็ตาม
แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำไรเลย
ชีวิตมันก็มีขึ้นมีลงเป็นของธรรมดา
แต่ทำไมของเรามันเป็นแบบนี้
ชีวิตนี้หนอ........??????

ชีวิตมันก็งี้แหละ
มีคือการต่อสู้
ว่าแต่เราจะสู้กับมันไหวมั้ย
สู้กะมันได้อีกนานแค่ไหน
สู้กะมันไปเรื่อยๆ  55555

วันพฤหัสบดีที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2553

เหนื่อยวะ

การเดินทางที่สุดแสน......
สุดทรหด ต้องอดทน
ต้องสู้
ไม่ว่าจะการเดินทางสายชีวิต การเดินทางสายกลาง
การเดินทางสายต่างๆ  เฮ้ออ  ชีวิตนี้หนอ
ทำมั้ย  ทำมัย  พระเจ้าเล่นตลกอารายกะชีวิตลุกเหรอ
ช่างโหดร้ายซะจริง ๆ 
เหนื่อยนะ แต่ต้องสู้
สู้ต่อไป สู้จนกว่าจะไม่มีแรงสู้

ไม่รู้ต้องรออีกนานแค่ไหน
ไม่รู้ไง ก็ต้องรอต่อไปนั่นแหละ
เออเนาะ ต้องรอต่อไป 
*-*

วันอาทิตย์ที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2553

จาไปอยุธยา

ล้อรถหมุนทุ่มตรง
วันนี้จาไปทัวร์อยุธยากัน

แต่เวลานี้ยังไม่ได้อาบน้ำเลย
เหอะๆๆก็มัวแต่ไปช่วยบ้านตาเตรียมของ
พรุ่งนี้พี่เก๋จามาแล้วที่บ้านเค้าจาสะเดาะห์ให้
เพราะพี่เก๋ป่วยมานานมากแล้ว
ที่บ้านก็เลยคิดกันว่าจาทำพิธีทางเหนือให้
เผื่อว่าอารายอารายมันจาดีขึ้นบ้าง
ของแบบนี้ไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่
ไสยศาสตร์มีจริง  มองไม่เห็นด้วยตา แต่รับรู้กันได้
บอกไม่ถูกเลยเนี่ย
แต่ก็ต้องเชื่อนะ 

อาบน้ำก่อนดีกว่า

วันเสาร์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2553

แจ๋ว แจ๋ว

ทำงานบ้านหัวฟูเลยวันนี้
อย่างหนัก
เหนื่อยสุดๆ
ก้ไม่ได้ทำแยะๆ  พร้อมกันแบบนี้นานละ
อาบน้ำหมา ซักผ้า กวาดบ้าน ถูบ้าน
ล้างถังน้ำมันให้พ่อ อันนี้สุด ๆ
เหม้นมาก ตัวเรางี้เหม็นน้ำมันเลย
เอ้อออ   ง่วงนอนจัง

วันศุกร์ที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553

very busy

วันนี้ปิดงบประมาณ
โคตรของความยุ่ง
หัวปุ๊หัวฟู
แต่ยังมีเวลาไปนั่งเม้าส์กันตอนเที่ยง
เหอะๆ  ก็มีเวลาแค่นี้แล้ว
พี่ขวัญกะพี่ผึ้งชวนไปดูรองเท้า
ขอบายก่อน มะไหวๆ  เดียวกิเลสเกิดอีก
ยิ่งจนๆ  อยู่ด้วย
เดียวต้องไปอยุธยาอีก   /  ไปแม่ฮ่องสอนด้วย
น่าจะหมดหลายตังอยู่ เหอะๆ  เดือนนี้หมดตูดแน่ๆ 
ท่าจาได้กินแกลบจริงๆ  แน่เลยเรา

เหนื่อยอะ
สองสามวันมานี้ ถึงบ้านก็นอน
นอนหัวค่ำเลย เพลียมาก ๆ
ถ้าเป็นแบบนี้บ่อยๆ  ตายแน่เรา
ม่ายโตสักที  ผอมลงๆๆ แหงๆ

บ่าย ๆ มาก็ง่วงอีกแระ
ได้น้ำแคนตาลูปปั่นชื่นใจจิงจิ้ง
อร่อยมาก หุหุ