วันศุกร์ที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

ในตัวเรามีคนอยู่สามคน

 วัดบ้านไร่แห่งหนึ่ง 

หลวงตาเพิ่งกลับจากการบิณฑบาตเห็นลูกศิษย์วัดนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้น 

จึงเข้าไปถามไถ่ว่าเป็นอะไร ลูกศิษย์ตอบกลับมาว่า 

ผมถูกใส่ร้าย ผมไม่ได้ขโมยเงินในหอพระ 

แต่ผมเข้าไปปัดกวาดเช็ดถูบ่อย ๆ ทุกคนก็หาว่าผมเป็นขโมย 

ไม่มีใครเชื่อผมเลย ฮือ ฮือ ' 

หลวงตานั่งลงข้าง ๆ พยักหน้าเข้าใจแล้วสอนลูกศิษย์ว่า 

' เจ้ารู้ไหม ในตัวเรามีคนอยู่สามคน 

คนแรกคือ คนที่เราอยากจะเป็น 

คนที่สองคือ คนที่คนอื่นคิดว่าเราเป็น 

คนที่สามคือ ตัวเราที่เป็นเราจริง ๆ '

ลูกศิษย์หยุดร้องไห้ นิ่งฟังหลวงตา 

' คนเราล้วนมีความฝัน ความทะยานอยาก ตามประสาปุถุชนทั่วไป 

ไม่ใช่สิ่งเลวร้าย บางครั้งความฝันก็เป็นสิ่งสวยงาม 

เป็นพลังที่ทำให้เราก้าวเดิน เช่น บางคนอยากเป็นนักร้อง 

เป็นนักมวย เป็นดารา ถ้าถึงจุดหมายเราก็จะรู้สึกว่า

โลกนี้ช่างสว่างไสวสวยงาม ดังนั้นเราควรมีความฝันไว้ประดับตน 

เพื่อเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงหัวใจ ' 

' มาถึงไอ้ตัวที่สอง จะเป็นเราแบบที่คนอื่นยัดเยียดให้เป็น 

บางครั้งก็ยัดเยียดว่าเราดีเลิศ จนเราอาย 

เพราะจิตสำนึกเรารู้ดีว่ามันไม่จริงหรอก 

แต่เราก็ยิ้มรับ แต่บางครั้งไอ้ตัวที่สองนี้ก็มหาอัปลักษณ์ 

จนไม่อยากจะนึกถึง ซ้ำร้ายยังเกิดขึ้นได้ตลอดเวลา 

เพราะมันเป็นโลกในมือคนอื่น มันเป็นสิ่งแปลกปลอมที่คนอื่นยื่นให้ ' 

' อย่างคนขับสิบล้อจอดรถอยู่ข้างทางเฉย ๆ เช้ามาพบศพใต้ท้องรถ 

ก็ต้องขับรถหนี ทั้งที่ศพนั้น ถูกรถชนตายอีกฝั่งแล้วดันถลามาใต้ท้องรถ 

แต่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนขับสิบล้อ บางคนก็ตัดสินไปแล้วว่าเขาเป็นฆาตกร ' 

' สมัยที่หลวงตายงไม่ได้บวชเคยไปส่งเพื่อนผู้หญิงที่มีผัวแล้ว 

เพราะเห็นว่าบ้านเป็นซอยเปลี่ยว ส่งได้สองครั้งก็เป็นเรื่อง 

ชาวบ้านซุบซิบนินทา หาว่าเป็นชู้กับเมียชาวบ้าน 

คนที่เห็นนั้นมองคนอื่นด้วยใจที่หยาบช้า ไร้วิจารณญาณ ใจแคบ 

มองคนอื่นผ่านกระจกสีดำแห่งใจตัวเอง คนเหล่านี้มีอยู่ทั่วไปในสังคม 

เจ้าต้องจำไว้นะ ทุกครั้งที่เราว่าคนอื่นเลว คนอื่นไม่ดี 

ก็เท่ากับเราประจานความมืดดำในใจตัวเองออกมา 

เห็นสิ่งไม่ดีของใครจงเตือนตัวเองว่าอย่าทำ อย่าเลียนแบบ 

นั่นแหละวิถีของนักปราชญ์ ถ้าเอาไปว่าร้ายนินทาเรียกว่าวิถีของคนพาล ' 

' แล้วเราต้องทำตัวอย่างไรละครับในเมื่อเราต้องเจอคนเหล่านั้นเรื่อย ๆ ' 

ลูกศิษย์หยุดร้องไห้แล้วเริ่มสนทนาโต้ตอบหลวงตา 

' เจ้าต้องทำความเข้าใจ จิตใจมนุษย์ เรียนรู้ว่าความเข้าใจผิดเกิดขึ้นได้ 

เราห้ามใจใครไม่ได้ สิ่งใดที่เราไม่ได้ทำ ไม่ได้คิด ไม่ได้เป็น 

แต่คนอื่นคอยยัดเยียดให้เรา เราก็ไม่ควรให้ความสำคัญ 

เพราะเราสัมผัสได้ว่าสิ่งนั้นไม่มีอยู่จริง ใจเราควรสงบนิ่ง 

ยังไม่ต้องชำระ ใจคนอื่นต่างหากที่ควรซักฟอกให้ขาวสะอาด

กว่าที่เป็นอยู่ เขาเหล่านั้น เป็นบุคคลที่น่าสงสารมีเวลามองคนอื่น 

แต่ไม่มีเวลามองตัวเอง จงแผ่เมตตาให้เขาไป เข้าใจใช่ไหม ' 

' เข้าใจครับหลวงตา ' เด็กน้อยยิ้มมีความสุขอีกครั้ง 

สว่างตา ด้วยแสงไฟ สว่างใจ ด้วยแสงธรรม 

พุทธัง สรณัง คัจฉามิ 

ธัมมัง สรณัง คัจฉามิ 

สังฆัง สรณัง คัจฉามิ 

สรณะอื่น ไม่มี ชีวิตนี้เพื่อพระรัตนตรัย

จะเดินทางอีกแย้ว

วันนี้จาไปสอบอีกแระ สอบมันอยู่นั่นแหละ สอบเป็นสิบๆๆรอบละ ไม่รู้ว่ารอบนี้จาสอบได้มั้ย แต่กำลังใจเต็มร้อย หวังว่ารอบนี้คงจาสมหวังนะ แหะๆๆ สาธุ เบื่อกะการนั่งรถที่สู้ด ตอนนี้ยังเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไม่หายนะ กินยาแก้ปวดก่อนเดินทางท่าจะดี ไม่รู้รอบนี้จาเจอไรอีกบ้างเนี่ย

วันพุธที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

ตาย ตาย ตาย

ถ้าเป็นแบบนี้บ่อยๆ คงไม่ดีแน่เลย ชีวิตจาหาไม่ นอนไม่ได้ทั้งคืน ลุกมาต้มน้ำใส่ถุงน้ำร้อน เอาประคบตัว ต้มแล้วก็ประคบ ทำแบบนี้สามรอบ เห็นจะได้ เล่นเอากันไม่ได้หลับเลย จะตายอยู่แล้ว ความจริงตายๆ ไปซะคงดี จะได้ไม่ต้องมาเจอปัญหานี้อีก เฮ้ออ ทำไมต้องเกิดกะช้านด้วยเนี่ย เบื่อชีวิตจังโว้ยยยยยยยย

วันอังคารที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

เปลี่ยนแปลง*****

ไม่จำเป็นต้องตามหา " รักแท้ " .. เพราะ ตั้งแต่ออกจากท้องแม่ .. ก็ได้รับมาเรียบร้อยแล้ว !!!.. ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า.. แม้แต่คนโง่ที่สุด.ก็ยังฉลาดในบางเรื่อง และคนฉลาดที่สุด.. ก็ยังโง่ในบางเรื่อง การปล่อยวางไม่ใช่เป็นการยอมแพ้ .. ตรงกันข้าม เป็นการเสริมสร้างความแข็งแกร่ง จากส่วนลึกของหัวใจของเราวันละน้อย เพื่อเอาชนะความอ่อนแอ มีคนเคยบอกเอาไว้ว่า... การตั้งความหวัง คือการเสี่ยงกับความเจ็บปวด การพยายาม คือการเสี่ยงกับความล้มเหลว แต่ยังไงก็ต้องเสี่ยง ... เพราะในสิ่งที่อันตรายที่สุดในชีวิตก็คือ การไม่เสี่ยงอะไรเลย คนเก่ง..เขาไม่คุย คนคุย..มักไม่เก่ง คนโง่..มักอวดเบ่ง.. คนเก่ง..เขาเจียมตัว.. สิ่งที่ทำร้ายเราที่สุด..ไม่ใช่คนที่ "เปลี่ยนไป" แต่เป็นตัวเราเอง..ที่ไม่เข้าใจการ "เปลี่ยนแปลง" คนเจ้าชู้!!! ส่วนใหญ่พัฒนาตัวเองมาจากคนที่เคย "แสนดี แต่...ถูกย่ำยีจิตใจ" การรักคนอื่นก็คือ การรักตัวเองอีกแบบหนึ่ง อยู่คนเดียวเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักตัวเองรึเปล่า พอเริ่มรักใครซักคน สิ่งที่ไม่เคยทำก็ทำ ไม่เคยหวานขนาดนี้ก็หวาน ทำทุกอย่างที่จะรักษาคนที่เรารัก ให้อยู่กับเรานาน ๆ เพราะอะไร… เพราะรักตัวเองและกลัวตัวเองเสียใจ

วันเสาร์ที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2554

สู้ไหว

ยังมีแรงสู้ต่อ ยังไหว