วันจันทร์ที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2557

หว้า

เบื่อการทำงานไปทุกวี่ทุกวัน
บางครั้งเราไม่ได้เป็นคนทำสักหน่อย
ทำไมต้องเป็นเราที่โดนด่าทุกที
แม่นความยุติธรรมมีกันบ้างมั้ย
ไอ้คนที่ด่าก้อไม่รู้จักดูเลยว่าใครเป็นคนทำ
สักแต่ว่าด่าๆๆๆๆๆ ขอให้ได้ด่าก็พอใจ????

คนเราโตๆๆกันแล้วคุยกันดีๆได้ใช้เหตุผลคุยกันซิ
ถ้าคุยแล้วไม่เข้าใจค่อยด่า
แต่นี่ชิ ไม่เข้าใจ
มิน่าถึงไม่มีคนรักไม่มีคนชอบ
ห่วยแตก. 
มีแต่บารมีแต่ไม่มีคนรัก. เฮ้ออออน่าสงสารจัง

เหนื่อยเป็นท้อเป็น นะเฟ้ย

วันเสาร์ที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2557

เบื่ออะ

ปวดท้อง 
ปวดหัว
งานยุ่ง
เตารีดพัง
ฝนตกไม่หยุดตากผ้าไม่แห้ง
เฮ้อๆๆๆๆ. เบื่อๆๆๆ

วันศุกร์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2557

ชินชา

ทุกวี่ทุกวัน
เกือบจะทุกเวลา
ที่ต้องอยู่คนเดว
ทำอะไรต่างๆนานา คนเดว
คนเดวมากี่ปีละ
มันกลายเป็นความชินชา

วันอังคารที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2557

เพลง : เพลงของแม่






หลับเถอะนะลูกเอ๋ย
สิ่งนี้ลูกยังจำได้ อุ่นหัวใจ บทเพลงจากแม่กล่อมนอน
กล่อมให้นอนหลับฝัน เมื่อครั้งฉันยังวัยอ่อน อกแทนหมอน
กอดฉันให้นอนฝันดี ผ่านบทเพลง กล่อมขวัญ
จวบฉันโตเป็นผู้ใหญ่  แต่อุ่นไอรักแม่ไม่เคยจะเลือน
จะกี่ปี กี่เดือน ไม่เลือนเพลงรักของแม่ กล่อมลูกด้วยรักแท้ที่แม่มีให้
ฝากเพลงนี้ด้วยใจ ที่สักการะบูชา โอ้แม่จ๋า ลูกรักแม่ยิ่งกว่าใครฃ
ฝากเพลงน้อยร้อยใจ พันผูกลูกนี้ถึงแม่ ว่ารักแท้ของแม่ ลูกไม่เคยลืม

รักและคิดถึงแม่ที่สุดในโลก

วันศุกร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2557

อย่างโทรม

อาทิตย์นี้ นอนดึก ตื่นเช้า
เตรียมของให้พ่อไปปลูกข้าว
นอนสี่ห้าทุ่ม ตื่นตีสามตีสี่
พระเจ้า สายธารอย่างโทรม
สิวก็ขึ้น เพลียก็เพลีย  ง่วงก็ง่วง
ผ่านอาทิตย์นี้ไป ก็ดีละ
พ่อปลูกข้าวเสร็จพอดี
 แต่ไม่รู้ต้องซ่อมข้าวอีกแยะป่าว
เพราะพ่อบอกว่า ฝนตก น้ำท่วมนา
กุ้งหอย ปูปลา กินข้าวในนา ต้องซ่อมอย่างแยะ
เฮ้อออ   สงสารพ่อจังไม่อยากให้ทำนาละ
แต่ถ้าไม่ให้ทำพ่อคงจะเครียดเนาะ
เพราะทุกวันนี้บ่นแต่คิดถึงแม่ตลอด

แต่ยังดี เสาร์อาทิตย์หลานมานอนด้วย
คลายเหงาไปได้บ้าง
แต่ก็ยังบ่นหา นอนกับหลานก็บ่นคิดถึงแม่ตลอด
เราก็คิดถึงแม่เหมือนกันนะคะ

ไม่อยากให้ถึงวันแม่เลย
ไม่มีแม่ให้กอดเหมือนทุกปี
เศร้า