คิดถึงแม่จัง

ผ่านเข้ารอบชีวิตมามากมาย
จากเด็กในวันนั้น
เป็นผู้ใหญ่ในวันนี้

ขอบคุณที่ตัวเองยังสู้
ขอบคุณที่ตัวเองยังไม่ยอมแพ้

จะตั้งใจให้เด็กในวันนั้นเห็นว่า
เราโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่แข็งแกร่งแค่ไหน

ต่อไปจะสบายใจบ่อยๆ
ต่อไปจะยิ้มให้บ่อยๆ
จะเป็นเด็กอายุ(เหลือ)น้อย
ให้มีความสุขที่สุด 🙂

ปล. ย้อนหลังวันเด็ก

เย้ๆ จะปีใหม่ละ

ปีนี้จะผ่านไปละ 
สิ่งไม่ดีทั้งหลาย
ทิ้งไว้ที่ปีเก่านะ

งงกับตัวเอง

บางทีก็สงสัยนะว่าเราทำไรอยู่
การเขียนบล็อคมันก็เหมือนการเขียนบันทึกประจำวัน
แต่ว่าเรานานๆ เขียนที
เขียนเล่าเรื่องตัวเอง บ่นตัวเอง
บ่นให้ใครต่อใครฟัง
เขียนไปเรื่อยเปื่อย 
ไร้สาระไปบ้าง  ก็ตามประสา
ก็ไงละ  ยังงง งวยกับตัวเองอยู่นิ

เคยประจำ

เคยไหม...
คุณเคยอยากหนีไปหรือป่าว 

หนีไปที่ที่ไม่มีใครรู้จักคุณ หนีไปเริ่มต้นใหม่

บางครั้งอารมณ์เหล่านี้ เกิดขึ้นเวลาที่คุณทำผิดพลาดไป 

คุณทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ คุณทำให้ตัวเองและคนรอบข้างต้องผิดหวัง

ทว่าน่าเสียใจคนส่วนใหญ่จำต้องอยู่ที่เดิม 

ดำเนินชีวิตต่อไป บางครั้งเรื่องเหล่านี้ก็เป็นบทเรียน

 เป็นเครื่องย้ำเตือน ให้เราก้าวเดินต่อไป...

คุณหล่ะเคยไหม เคยที่อยากจะหนีไปไหนหรือเปล่า?

อยากไปแอ่วๆๆๆ   

ไป ไป เต๊อะไปแอ่ว  แหะๆๆ  แอ่วไหนดีน้าาาาา

สงสารจิง

หลังจากที่ปล่อยให้เป็นบล็อคร้างมาหลายเพลา
ก็ได้หันกับมาเขียนอีกครั้ง
สงสารจิงๆ  เกือบจะกลายเป็นบล็อคร้างไปซะงั้น
แหะๆ  ก็เบื่อๆ  ไม่อยากทำ ไม่อยากเขียน
อยากอยู่นิ่งๆ  เฉยๆ 
แต่ก็........
ปล่อยๆ ไป 

บ้า บอ คอแตก มีในนี้หมด
ไอ้ตัวเรา