วันเสาร์ที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

มีคนมาอวดคะ ว่าได้ออกทีวีกัน

http://music.ohozaa.com/my/thaiTVPlayer.jsp?channel=3&w_y=2009&w_time=T17&dateSelected=26-02-2009&MainStreamLocal=/AutoDetected?s=true:hstrm&StreamDetected=strm8&Streamlist=


อิจฉานิดๆ นะ
เค้าบอกให้ดูนาทีที่ 18
ช่วงลงทะเบียนผู้สูงอายุ
แต่ขอบอกว่า ได้ออกอากาศแค่ 2 วิกว่าๆ คะ
หุหุ....

วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

วันศุกร์แย้วววว....

จาได้พักกันอีกแระ
แต่ก็คงเหมือนเดิมแหละ
ถ้าจะให้พักแบบอยู่เฉยๆ คงไม่ได้
เพราะยังต้องมีไรทำอีกเยอะแยะเลย
งานบ้านตรึม
แต่อยู่บ้านแล้วรู้สึกดีนะ
ไม่ต้องเจอกับความวุ่นวายทั้งหลาย
ทั้งคน ทั้งงาน ปัญหามากมาย
อยู่กับบ้าน กับครอบครัว กับน้องหมา
สบายใจดี
ดีใจๆ
ถ้าจะให้ดีกว่านี้
อยากมีคนพาไปเที่ยวบ้าง
คงจะสุขใจมากโข
คริ คริ...

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

กรรมติดปีก

ตะวา สตอไปนิดหนึ่ง ว่าขอไปทำธุระ
แล้วอีกอย่างก็ปวดท้องปวดหัวขออนุญาตกลับบ้านก่อน
ที่ไหนได้ วันนี้เจอของจริงเลยคะ
ปวดซะตัวงอเลย
นึกว่าจะมาทำงานไม่ได้ซะแล้ว
ดีว่าได้ยาช่วยไป 2 เม็ด
แทบแย่ ขับรถมาเกือบไม่ได้
หลังกินยาได้สองชั่วโมงค่อยดีมาหน่อยหนึ่ง
*-*
เอ ...แต่ตอนเที่ยงนี้กลับมาปวดอีก
เป็นไรหว่า.....

ไม่อยากไปหาหมอนะ
กลัวเข็ม เพิ่งโดนเจาะเลือดไปเมื่อวาน
เลยไม่อยากไปอีก
แถมวันนี้บ่ายสองก็ต้องออกหน่วยอีกแว้วววววว
ความจริงได้ออกหน่วยนอกสถานที่ก็หนุกดีนะ
แต่น่าเสียดาย จะได้ออกเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว
เพราะงบหมด
มีโครงการออกหน่วยแค่ 8 รอบเอง
แต่เดี๋ยวก็มีงบใหม่มาให้ออกกันอีก
หนุกดี แม้ว่าจะต้องเจอกันผุ้คนมากมาย
ทั้งแก่ทั้งเฒ่า วัยรุ่น วัยทอง ลูกเล็กเด็กแดง
เจอสารพัด ปัญหาสารพัดโรค
สนุกสนานเฮฮา
พี่ๆๆ บอกว่า วันนี้สุดท้ายแล้ว
ขอฉลองกันหน่อย
สงสัยร้านเหล้าหน้าโรงเรียนเด่นห้าแน่ๆ
เพราะหน้าโรงเรียนที่จะไปออกหน่วยวันนี้มีร้านเหล้าด้วย

ไม่รู้ว่าวันนี้จะได้กลับกี่โมงเนี่ย
สงกะสัยคงดึกอีกแน่เลย
หุหุ...

วันอังคารที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

ขอโดดงานสักครึ่งวัน

วันนี้มีความรู้สึกว่าไม่อยากทำงานนะ
อยากอยู่เฉยๆ

*-*

แต่ก็ต้องมาถึงที่ทำงานก่อน 7.30 น.
เพราะว่ามีนัดต้องตรวจสุขภาพประจำปี
เอ ... รึปล่าวนะ
รึว่าตรวจปีละ 2 ครั้ง เหมือนจะเพิ่งตรวจไปนี่เองนะเนี่ย
รอบนี้ผ่านฉลุยคะ เรื่องความดัน เบาหวาน ไม่มีให้เห็น
แต่หมอบอกว่า น่าจะเพิ่มน้ำหนักให้เยอะกว่านี้
อีกนิดจะดีมาก สัก 48-50 กำลังดี
ก็ตอนนี้หนัก 47 เหลืออีกโลก็จะพอดีแล้ว
แต่ไม่ไหว ถ้าให้น้ำหนักเยอะกว่านี้
คงใสกางเกงไม่ได้แน่ๆ
เพิ่งซื้อยืนส์ มาใหม่ด้วย ได้ใส่แค่ครั้งเดียวเอง
ไม่เอาๆ เสียดายแย่
ขอแค่นี้ก็พอนะคะหมอ ไม่อยากเพิ่มน้ำหนักแล้ว

^^..^^

ที่สำคัญมีเคืองพยาบาลคนหนึ่งคะ
เจาะเลือดเราเจ็บมาก
กดเข็มซะลึกเลย
โอ ...น้ำตาแอบเล็ดนิดดๆ ก็มันเจ็บจริงๆนะ
พยาบาลบ้าไร หน้าตาก็สวยดีหรอก
แต่มือหนักอย่างแรง...ขอบอก
ทำนิ้วมือช้ำเลยนะ
สงสัยคงเขียวไปอีกหลายวัน
เซ็ง จริง เลย

บ่ายๆ เริ่มไม่อยากทำไรเลย
ง่วง เจ็บมือ เซ็ง อย่างไม่มีเหตุผล
เลยสตอนิดหน่อย
บอกหัวหน้าว่าขอออกไปทำธุระส่วนตัว
แล้วก็จะเลยกลับบ้าน พี่เค้าก็ให้ไปด้วยแหละ
เพราะคงเห็นว่าไม่มีไรจริงๆ
สบายเราเลย
แต่กลับมาบ้านก็ยังไม่มีไรทำอีก
แวะบ้านปู่ ส่งน้าไปทำธุระ
แล้วก็กลับบ้านนอน
ตื่นอีกที 6 โมง สลืมสลือมากๆ
ไม่ได้นอนกลางวันยันเย็นอย่างนี้มานานมากโขเลยนะ
รู้สึกสดชื่นดีเหมือนกัน

พรุ่งนี้สู้ๆ ทำงานต่อ

เฮ้อ....^^
แต่ก็ขี้เกียจนิดๆ นะ

ความคิด

หลายๆ คนคงจะเคยเจอกับเหตุการณ์แบบนี้มาบ้าง
เพราะบางครั้ง ก็ไม่สามารถที่จะหวนกลับคืนมาได้
ลองฟังเพลงนี้ แล้วคุณจะรู้ว่ามันจริง



ความคิด ( Demo ) - Stamp
ยังเดินผ่านทุกวัน ที่ที่เราพบกันเมื่อก่อน
ยังจำซ้ำๆ ได้ทุกตอน ราวกลับมีใครมาหมุน ย้อนเวลา

แต่ก็คงจะหมุนย้อนได้แค่ในความคิด
ในชีวิตจริง คงไม่เจอกันอีกแล้ว
ยืนอยู่ตรงที่เดิม แต่ไม่มีวี่แวว
เธอจากไปแล้ว และคงไม่ย้อนคืนมาหา

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอ ตลอดมา
ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันจะฝากเอาไว้ อยู้ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

อยากเจอเธอเหลือเกิน เพราะก่อนที่เราต้องเดินแยกทาง
ฉันมีความคิดหลายๆ อย่าง หลายอย่างเหลือเกิน ที่ฉันไม่ได้พูดไป

แต่กลับมานึกขึ้นได้ในเวลานี้ ในเวลาที่เธอเดินจากฉันไปแสนไกล
หากเธอนั้นยังอยู่ จะกอดเธอให้ชื่นใจ
และคอยพูดออกไป ทุกสิ่งที่อยู่ในใจฉัน

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ เผื่อวันไหนเธอผ่านมา
เห็นที่เดียวกันนี้ เธอจะนึกขึ้นได้ว่า
เคยมีคนนึงยืนข้างเธอ อยู่ตรงนี้เสมอ ตลอดมา
ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันได้ฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า ฉันยังรักเธอ

ให้เธอสัมผัสความคิดที่ฉันทิ้งไว้ อาจไม่เห็นได้ด้วยตา
ฉันได้ฝากเอาไว้ อยู่ในพื้นดินและท้องฟ้า
มันเป็นความคิดที่กระซิบว่า..