เหนื่อย

ทำไมน้อ...
เหนื่อยอะ

อยากลืม หมายถึง ไม่มีวันลืม

ลองได้ยินใครพูดว่า


" อยากลืม "

" ฉันอยากลืมเขาให้ได้ "

" ฉันจะพยายามลืมเขาให้ได้ "

" ฉันจะพยายามลืมมัน "


เชื่อมั่นได้ 100% ว่า เขาคนนั้น
หรือเรื่องราวเหล่านั้น " ไม่มีวันลืม "
คนเราลองจำเรื่องอะไรเข้าไปไว้ในหัวสมองแล้ว
แสดงว่า...มันคงเป็นที่สุดในชีวิต...หรือไม่ มันก็คง
ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญในชีวิต
ลืมยาก...เลยอยากลืม


ไอ้ที่อยากลืม...ก็คงเป็นความทรงจำที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่...
คิดทีไรก็เศร้า
ทำให้คิดถึงคนที่ไม่อยากคิดถึง...
คิดถึงเรื่องที่ไม่อยากจำ


เราล้างสมอง...หรือทำลายความทรงจำยาก
แต่เราสร้างความทรงจำใหม่ๆ ได้ไม่ยาก

ลองทำให้ทุกวันต่อจากนี้ไป...ดีที่สุด...
เท่าที่เราจะทำได้
เพราะยังไงๆ วันนี้...ก็ต้องกลายเป็น " เมื่อวาน "
ของวันพรุ่งนี้อยู่วันยังค่ำ


ถ้าใครบอกว่า " ทำวันนี้ให้ดีที่สุด "
คงต้องขอแถมท้ายเข้าไปอีกว่า " ทำวันนี้ให้ดี
สำหรับวันพรุ่งนี้...ให้วันนี้กลายเป็นวันวานที่ดี "


เพราะเมื่อไหร่ที่ " จำไปแล้ว "
" จำไว้เลย ว่า ไม่ มี วัน ลืม "

ง่อมน่อ

วันนี้อยู่คนเดียว  เฝ้าโต๊ะคนเดียว
หายไปไหนกันหมดก็มะรู้
ป้าๆ  ทั้งหลายท่าจาไปช๊อปกัน
ไอ้เราไปหนายม่ายได้ ติดตรงที่เฝ้าเวร
เบื่อจัง ง่อมด้วย
ง่วงนอนอีกต่างหาก เฮ้ออ 
เป็นไปซะป๊ะ
เบื่อๆๆๆ

รักนั้นมีค่า......ตอนไหน

รักนั้นมีค่า ...

ตอนที่คุณได้สัมผัส หรือเจอะเจอมันแล้ว

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณมีความสุขที่สุด หรืออาจจะทุกข์ใจสุด ๆ

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า จะเก็บมันรักษาได้อย่างไร

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า จะเก็บมันได้นานแค่ไหน

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่ได้รู้ว่า มันสำคัญกับคุณมากแค่ไหน
รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า คนที่คุณรักเขา และเขาก็รักคุณ

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า ความใส่ใจคืออะไร

รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า คุณต้องปรับปรุงตัวเพื่อใคร


รักนั้นมีค่า ...
ตอนที่คุณรู้ว่า มีใครคนหนึ่งยอมปรับปรุงตัวเค้าหาคุณ


รักนั้นมีค่า ...
เมื่อคุณคิดที่จะรักษาและเก็บมันไว้ ได้นานเท่านานที่คุณมี


ถ้าคุณไม่รู้สึกดังที่กล่าวมา แสดงว่า ...

รักของคุณไม่มีค่าที่จะมอบให้ใคร

หรือไม่มีใคร ... มอบความรักที่มีค่าให้คุณ

เบื่ออีกแระ

สองวันมาเนี่ย งานตรึม แทบไม่ได้ว่างเลย
เหนื่อยสายตัวแทบขาด
ไม่ได้หยุดได้หย่อน ดีเหมือนกัน
ผ่านไปได้เป็นวันๆ
ช่วงนี้งานตรึม ก็เตรียมเอกสารการอบรมบ้าง
ไปดูงานบ้างเนี่ยแหละ แยะมากมาย
ตอนนี้งานก็เสร็จไปเกือบครึ่งละ
แต่ก็ยังไม่เสร็จไปซะหมดหรอกนะ
ถ้าจาให้เสร็จก็ต้องไปดูงานกับมา
แล้วเคลียร์เอกสารการเบิกจ่ายอีกนั่นแหละ
คงใช้เวลาอีกเกือบเดือน เฮ้อออ คิดแล้วปวดหมองจิง
แก้ไขตลอด  ไม่มีอารายแน่นอนเอาซะเลย
การเป็นผู้บริหารนี่ดีเนาะ อยากปรับอยากเปลี่ยนอารายก็ตามใจนึก
คิดถึงคนทำเอกสารบ้างเถอะ  แก้จนปวดหัวแล้วคร่ะ
เสียดายเวลา เสียดายพลังงานที่ทำไป
เสียดายกระดาษ สิ้นเปลืองทรัพยากร

แต่ก็ช่างเถอะ ใครจาทำไรก็ทำไป
เรามันผู้น้อยนิ
จามีสิทธิไปโต้แย้งเหรอ
สู้สงบปาก  สงบคำ ทำตามคำสั่งมะดีกว่าเหรอ
แค่นี้เราก็ไม่ต้องเดือดร้อนแล้ว 
ว่ามั้ยละ
รู้บ้างว่าอารายสูงอารายต่ำ 
อย่าไปเล่นกะของสูงให้มันมากนัก
เดียวจาเจ็บตัวเอาปล่าวๆๆ

อยู่อย่างเราชิวๆ  แค่นี้ก็โอละ  

แต่ตอนนี้น่าจะโอนะ  ถ้ากับไปนอนอีกรอบ   หุหุ
เริ่มง่วงแล้วซิเรา  ไปนอนดีฝ่า
ฝันดีคร้าาาาาาาา