วันศุกร์ที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

มอนิ่งคร้า


ตื่นมาเช้านี้เพราะฝันว่าแม่มาหา
สะดุ้งตื่นมาอยากให้เป็นความจริงเหลือเกิน
คิดถึงแม่สุดหัวใจ
เหนื่อยจังเลยแม่
เพิ่งรู้ว่าการต้องดำเนินเรื่องการโอนเอกสารต่างๆ
มันสุดแสนที่จะยุ่งยาก
วุ่นวายเดวเอานัาน เดียวขาดนี่
วิ่งวุ่นวายไปทุกที่ทุกแห่ง
แม่รู้มั้ยเมื่อวานเข็มวิ่งไปยื่นเอกสารกี่ที่
ข้าวก็ไม่ทันได้กิน 
 ไปธกสในเมืองไปสหกรณ์สันทราย
กับเข้าบ้านมารับพ่อไปเวียงเหนืออีก
โอพระเจ้า แต่ละที่อยูคนละทิศละทางเลย
แถมยังต้องกับมาที่ดินอีก แต่ยังไม่ได้เรื่องอะไรสักอย่าง รออีก รอเอกสารจากเทศบาลแหม
โอ กับมาทำเรื่องที่เทศบาลต่อ
ได้ไปทำงานตอนบ่าย 
ดีเผอลาไม่มาทำงานไม่ค่อยวุ่วายเท่าใด
เฮ้อ. เมาหัวจุง




วันพุธที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

คิดถึงแม่จัง

แม่ทำไรอยู่นะตอนนี้ รู้มั้ยว่าลูกคิดถึง ลูกรู้ว่าแม่สบายดี แต่ก็ยังอดห่วงไม่ได้ ไม่รู้จะบอกอะไรรู้แต่ว่าคิดถึงแม่สุดหัวใจ

วันเสาร์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

เมื่อยสุดๆๆ

ท่านแม่รุ้ป่าววันนี้ไปช่วยพ่อเก็บข้าวโพด
ร้อนมากๆๆๆๆเข้มพักเป้นสิบรอบ. 
ไม่ได้มาทำงานสวนแบบนี้นานละ
เมื่อยทั้งเนื้อทั้งตัว. หลับเป้นตาย
พรุ่งนี้ลุยต่ออีก.  
เพื่อพ่อเราทำได้. แหะๆๆ.  แต่เหนื่อยจุงเบย

วันพฤหัสบดีที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557

มันกัดอก

วันนี้บอกไม่ถูกพูดไม่ออก
ตั้งใจจะรีบอาบน้ำแล้วมาอ่านหนังสือ
หากับข้าวเตรียมไว้เสร็จสับ
อะนะ. พ่อกินเรียบร้อยละ
พ่อถามรีบไปไหน 
บอกว่ารีบอ่านหนังสือ เพราะใกล้สอบแล้ว
พ่อพูดทิ้งท้ายว่า.  จะทิ้งพ่อไปอีกคนเหรอ
ไปกันหมดพ่อจะอยุ่กับใคร
โอ.   น้ำตาไหลแทบไม่หยุด
กัดอกอย่างบอกไม่ถูก
พ่อจ๋า เอาให้มันติดก่อนมั่ย.  ไม่ได้อ่านหนังสือสักตัวเลย.  จะได้กะเค้ามั่ยละ.   
แต่ถึงยังไงพ่อก้ไม่อยากให้ไปไหน ไกลๆๆ
พ่อคิดถึง.  ๆๆๆๆ. คิดถึงแม่.   
เศร้าเลย. น้ำตาไหลท่วมสองแก้ม

คิดถึง

พ่อฝากความคิดถงมาให้แม่จ้า
พวกเราทุกคนก้คิดถึงแม่นะ