วันจันทร์ที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

สู้ไป

 ... “ ชีวิตคนเรา ” ...

มัน... ก็มีทั้ง 2 ฤดู

🌾 ฤดู, ที่ดีมากๆ

🌾 กับ..ฤดู, ที่แย่มากๆ

ไม่ว่าตอนนี้ ....

เราจะอยู่ “ ฤดูไหนของชีวิต ”

สักวันหนึ่ง .....

มันก็ต้อง “ ผลัดเปลี่ยน ”

และ..หมุนเวียนกันไปอยู่ดี

เพราะ... “ ชีวิต ” ...

มีเรื่องให้เรา..ได้เรียนรู้

กันอยู่ได้...ทุกวัน

หลายๆ เรื่อง ...

ยิ่งเจอ ยิ่งรู้ ยิ่งเข้าใจ...

วันศุกร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2565

ยังไหวนะ


 


 “ ปัญหา..ในชีวิต ”

ก็เหมือน..กับฝน

เรา..สั่งให้ฝน, หยุดไม่ได้

...แต่, เรียนรู้...

ที่จะ..มี “ ความสุข ”

ท่ามกลาง..สายฝนได้

ยิ้มรับ..ความเย็นฉ่ำของ “ ฤดูฝน ”

ฟ้าไม่ “ ใส ” แต่..อากาศสดชื่น

“ พัก ” ให้หายเหนื่อย ...

“ ความสุข ”..หาง่าย

แค่..เราพอใจ, ในสิ่งที่มี

ไม่มองข้าม..สิ่งดีๆ รอบตัว

“ ปัญหา ”..มักจะ, มาพร้อมกัน

ในวัน..ที่ “ เราท้อ ”

อย่างเดียว, ที่จะทำให้..ไปต่อได้

คือ..“ มองไปข้างหน้า 


วันจันทร์ที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2565

เหมือนจะหมดแรง

 ท้อบ้าง เหนื่อยบ้าง

ก็ไม่เป็นอะไรเลย

เราไม่ใช่คนเก่งที่จะชนะ

ทุกด่านของชีวิต


เราก็แค่คนธรรมดาที่แพ้บ้าง

ชนะบ้าง แต่ก็จะไปให้ถึงจุดหมาย

ชีวิตมันไม่ง่าย


แต่มันก็ไม่ได้ยากเกินไป

วันไหนที่รู้สึกท้อ

ก็แค่พักและร้องให้บ้าง


ชีวิตยังมีพรุ่งนี้ให้เริ่มต้นใหม่ได้เสมอ✌🏻✌🏻


Cr. เจ้าของบทความ

วันอังคารที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2565

นาทีเฉียดตาย!!!!

 เมื่อวันอาทิตย์ 19 มิ.ย.65

เราเกือบหายจากโลกนี้ไปแล้วซินะ

เราถูกต่อต่อย ฝูงใหญ่  

ตอนไปเก็บจานที่ศาลพระภูมิ

เราเดินชนต้นไม้ที่มีรังต่ออยู่ 

แล้วตัวต่อฝูงใหญ่ 

(ใหญ่รึป่าวไม่รู้  รู้แต่ว่า ได้ยินเสียงดัง หึ่มๆ   

มาตอม มาต่อย  หัว  แขน คอ หน้าเรา 

ตกใจอย่างแรง วิ่งหนีสุดชีวิต 

แต่ก็หนีไม่รอด  

ร้องเรียกตะโกนคนในบ้านให้ช่วย อย่างสุดชีวิต

แต่ก็โดนไปหลายตัวเลย  


วันพุธที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2565

*--*

 บางวันที่มันพัง

บางวันที่มันไม่ได้ดังใจ


ก็ปล่อย ก็วาง 

ก็ช่างมันบ้าง


ฝืนไปก็ปวดใจ

คิดมากไปก็ปวดหัว


พักก่อน

เดี๋ยวค่อยว่ากัน


😊