คิดถึงครูจอห์น

ไม่ได้เรียนภาษามาเกือบสามเดือนแล้ว
เห็นครูแล้วคิดถึง
เช้านี้จะไปทำงาน ขับรถออกมาเจอครูพอดี
กำลังพาโกโก้มาเดินเล่น
แวะคุยด้วยแป๊บหนึ่ง
ครูบอกว่าอยากให้กับมาเรียน ครูเหงา
ไม่ได้สอนหนังสือเด็ก ๆ เลย
ปาล์มก็ไม่ได้เรียนแล้ว
ปาล์มกับหอที่ มน.  เราก็เฝ้าแม่
ครูก็เลยต้องอยู่คนเดียว  เอออ  ไม่ดิ  อยู่กะโกโก้
หมาน้อยที่แสนจะน่ารักน่าชัง
ตัวเล็กมาก ๆ น่ารักอะ
เห็นขนปุยๆ  แล้วอยากอุ้มอีก

ขอเวลาเข็มอีกหน่อยนะคะครู
เดียวเดือนหน้าจะไปเรียนใหม่
คิดถึงครูนะคะ

สรุป ต้องรอ.....

ให้นายขวัญไปจัดการธุระที่ดินให้
นึกว่าจะได้เรื่อง สุดท้ายไม่ได้เรื่องไรเลยค่ะ
เค้าบอกว่า ไม่สามารถลัดคิวให้ได้
เพราะตอนนี้คิวแน่นเหลือเกิน
ให้พี่เปิ้ลไปคุยให้ก็แล้ว ขนาดสนิทกับคนในที่ดินนะเนี่ย
ยังลัดคิวไม่ได้เลย
พนักงานที่ดินบอกว่า อยากมีอีกสักซาวคน
จะได้แบ่งๆ  งานกันทำ
นี่พนักงานรังวัดที่ดินมีแค่ ห้าคน
ทำงานทั้งจังหวัด  จะตายอยู่แร้ว
เหอะๆ น่าสงสาร
ไม่เป็นไร  รอต่อไป  แค่นี้เอง
พฤศจิกายน  ไม่นานหรอก
ไม่กี่เดือน  แป๊บๆ ๆ เวลาเดียวนี้เร็วจะตายไป
รอได้ ไม่มีปัญหาอยู่แร้ว

เบื่อแหละ

ช่วงนี้งานตรึม อย่างแรง
ทำงานหัวงี้ฟูทั้งวัน  ไม่รู้อะไรเป็นอะไร
สุมเข้ามาในตัวช้านหมดเนี่ย
รับนโยบายใหม่ๆ แทบอ๊วก
นายกคนใหม่ นโยบายก็ใหม่ๆ เข็มจะตายอยู่แร้ว
เปลี่ยนระบบการทำงานใหม่ โอย  หนุกหนานจิงๆๆ

ตอนนี้มีข่าวแว่วววววมาว่า
เข็มเธอจะต้องไปเป็นหน้าห้องรองฮิมนะ
พระเจ้า.....
จะดีใจหรือเสียใจดีเนี่ย
การเป็นหน้าห้องนี่ไม่ใช่งานจิปๆๆนะ
แต่ไม่ใช่ว่าเราไม่เคยเป็น
ตะก่อนก็เคยเป็นหน้าห้องผอ.  อยู่ช่วงหนึ่ง
ไม่หนุกนะ  งานก็ไม่มีไรมาก  แค่ดูแลหนังสือเข้า ออก
แต่ว่า  เราเป็นคนไม่ชอบอยู่กะเจ้านาย
เพราะเราชอบแว้บบบบ  เรามันคนธุระแยะ
เดียวหายไปนั่น หายไปนี่
บ้างก็ลา ๆ  ขาด ๆ  เหอะๆๆ   ช่วงนี้ยิ่งลาบ่อยๆ  ด้วย
ส่งแม่หาหมอบ้าง  ไปประชุมแทนแม่บ้าง  สารพัด
ถ้าเกิดไปเป็นหน้าห้องจิงๆ  คงจะหาเวลาแว็บยาก
ต้องเฝ้าหน้าห้องตลอด   คิดแล้ว  ก็ไม่อยากไป

อีกหนึ่ง ก็สงสารอ้ายกุ้ง   คงตายแน่
ไม่มีคนมาช่วยงาน
ถ้าสลับให้พี่ผึ้งมาช่วยเหรอ  เฮ้อออ  คิดแล้วคงไม่รอดแน่
พี่ผึ้งทำงานเอกสารไม่เป็น  เป็นแต่เล่นเกม 55555

ช่างเหอะ  อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด  นายให้อยู่ไหนก็อยู่ไป
แต่คิดว่าพี่ติ๋มคงไม่ให้เราไปแน่ๆ  เพราะเดียวไม่มีคนพิมพ์งานให้ หุหุ
ต้องเข้าข้างตัวเอง    หัวหน้าเราคงไม่อยากให้เราไปแน่เลย

ตอนนี้เวลานี้  เหนื่อยอะ
เบื่อด้วย  งานตรึม  หัวฟู
ชีวิตวุ่นวาย ยุ่งเหยิงไปหมด

อยากไปหาน้าคำจังเยยย  คิดถึงมาก
เอ.... หรือว่าเราจะไปกรุงเทพดีน้อ
เสาร์นี้เป็นไง    เพราะขวัญกะบีอยู่บ้าน
ให้อยู่เป็นคู่แม่ดีกว่า เราจะได้ไปหาน้าคำ
เอ...  คิดไม่ตก
ไปดี ไม่ไปดีน้อ.....
คิดถึงน้าคำจังเยยยยยยย

รอมั้ยละ........

ว่าแต่..  จะรอไหวมั้ย ?

นี่คือประเด็นสำคัญ 

จะรอไหวมั้ย 

ไม่ไหวก็ไม่ต้องรอ....

แค่นี้จบ

มอร์นิ่ง กับอากาศดีๆยามเช้า