ชีวิตสับสน...

ในวันที่ชีวิตกำลังสับสนว่าสิ่งที่ทำอยู่
มันดีที่สุด สำคัญที่สุด
มีคุณค่าความหมายกับชีวิตที่สุดจริงๆ หรือเปล่า
หรือแท้จริงแล้วชีวิตยังต้องการอะไรมากกว่านี้อีก
ยังต้องการสิ่งที่เหนือกว่าสิ่งเป็นอยู่
เพื่อตอบสนองความสุขทางใจ
ยังต้องการนั่นโน่นนี่
เพื่อก้าวกระโดดไปให้ไกล
จากจุดที่เรารู้สึกว่ามันน่าเบื่ออีกใช่ไหม

*-*
รัก ที่จะใส่ใจในรายละเอียด
รัก ที่จะเป็นส่วนหนึ่งส่วนเดียวกับสิ่งๆ นั้น
รัก ที่จะทำก่อนไม่มีโอกาสได้ทำ

จะรักแค่ไหน ...สุดท้ายก็ทิ้งกันได้ ^-^

ความรู้สึก ... ของคนที่หมดใจ
จะพูดยังไง ... ก็ช้ำทั้งนั้น
แม้พูดว่า ... ยังรักยังผูกพัน
แต่สุดท้าย ... ก็ทิ้งกันจากไป
เพียงแค่ใช้คำพูด ... ให้ดูดี
สารพันคำ ... ที่จะหามาบอกได้
แต่ความหมายของมันก็คือเธอ ... หมดใจ
อย่าร่ำลาให้มากมาย ... อยากไปไหนก็เชิญ

*-*
โอ้ยยย ... คิดแล้วก็ปวดใจ
จะรักแค่ไหน ... สุดท้ายก็ทิ้งกันได้ ^-^

เหนื่อยกาย...เหนื่อยใจ

บอกไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกยังไง
เพราะสับสนกับชีวิตเหลือเกิน
ทำตัวเองไม่ถูกแล้ว ไม่รู้จะทำไงกับชีวิต
ไม่รู้จะเริ่มต้นกับชีวิตยังไงเหมือนกัน
จับต้นชนปลายไม่ถูกเลย
งงกับตัวเองเหลือเกิน
สงสัยจะเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ

*-*
เหนื่อยจริงๆ

ไม่อยากอยู่แล้ว บนโลกใบนี้...

ทุกวันนี้มีชีวิตอยู่ได้ ก็เพราะมี "พ่อกับแม่"
พ่อ กับ แม่ เป็นผู้มีพระคุณอันล้นฟ้า หาอะไรเปรียบได้
แต่เราซิ ทำให้ท่านเดือดร้อนอยู่เสมอ
หาแต่เรื่องมาให้ไม่หยุดหย่อน
แต่แม่กับพ่อก็ยังให้อภัยเสมอ
ทำไมเราถึงเป็นคนอย่างนี้ก็ไม่รู้
ต่อไปนี้ลูกคนนี้จะเป็นคนดีเพื่อพ่อ กับ แม่
จะไม่ทำให้ท่านต้องเดือดร้อนอีกเป็นแน่
ทำไมคนที่เรารัก เขาไม่เคยรักเราเลย
มีแต่จะหาเรื่องมาให้ไม่หยุด
เราทะเลาะกันถี่ขึ้นทุกวัน ถี่ขึ้นทุกวัน
จนกลายเป็นความเครียด
ทุกวันนี้เครียดจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
ต่อไปจะทำไงต่อ ถ้าต้องอยู่คนเดียว
มันก็ต้องมีสักวัน ที่เราคงต้องเหลือแค่ตัวเปล่า
เพราะตอนนี้ถามเรื่องเลิกกันบ่อยขี้น
แต่ถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ เราก็คงต้องปล่อยให้มันเป็นไป
ทำไงได้ ถ้าเขาไม่รักเราก็ไม่อยากจะฉุดเขาให้มาอยู่กับเราอีกต่อไป
เขาก็คงอยากจะไปหาคนใหม่ คนอื่นที่ดีกว่าเราคงมี
เพราะถ้าไม่อย่างนั้น เขาคงไม่หาเรื่องเลิกกันหรอก
ตอนนี้เราทำใจได้แล้ว ถ้าจะเลิกกันจริงๆ
เราก็คงอยู่ลำพังได้
แต่เรายังมีคนที่รักเราอยู่
"พ่อกับแม่" ไง คนที่รักเรามากที่สุด
และคงไม่มีใครที่จะรักเรามากไปกว่านี้อีกแล้ว
เราก็รักพ่อกับแม่ มากๆ เหมือนกัน

^-^
ขอบคุณที่ยังมี "พ่อ กับ แม่"
ขอบคุณที่คนบางคนให้บทเรียนชีวิตอันยิ่งใหญ่
ขอบคุณที่คนบางคนทำให้เราเข้มแข็ง
ขอบคุณที่คนบางคนทำให้เรารู้จักรักตัวเองให้มากกว่านี้
ขอบคุณที่คนบางคน เคยทำให้เรารัก
ขอบคุณที่คนบางคน เคยรักเรา

เหนื่อยอีกแระ ร้อนด้วย

ก็เป็นอีกวันทำงานที่สุดแสนจะน่าเบื่อ
อากาศร้อนๆ
ต้องออกไปส่งหนังสือที่ศาลากลาง
อารมณ์เซ็งเริ่มเกิดขึ้น
หันไปมองข้างหลัง
เกียรติจะไปไหน

โชคดี มันกำลังจะไปวัด ซึ่งก็อยู่ข้างๆ กับศาลากลาง
ดีมาก ขอฝากซะเลย
ดีใจมาก ไม่ต้องออกไปแล้ว
ไม่ต้องขับฝ่าแสงแดดอันแผดเผา
ที่จะทำให้เราดำได้ในพลิบตา

อ้าววววว..... แดดก็ร้อน
ทำไมฝนดันตกมาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอย่างนี้
แถมลมแรงอีกด้วย
ยังกับพายุแหนะ
ไม่ช่ายจะดีหรอกนะ ที่ฝนตก
ถ้ามันตกเฉยๆ ก็ว่าไปอย่าง นี่อะไร ลมแรงด้วย
กลัวกลับบ้านไม่ได้ ใกล้เลิกงานแล้วด้วย

*-*
โชคดีกลับถึงบ้านด้วยความปลอดภัย