ถ้าใครตอบคำถามได้ว่า รักคนคนหนึ่งเพราะอะไร
นั่นเป็นรักจากสมอง สมองมักมีเหตุผลมีคำตอบ
ในการที่ต้องรัก และอาจไม่ใช่รักแท้
เพราะรักแท้ เป็นรักที่ไม่มีคำตอบ
รักจากความรู้สึก รักเพราะรู้สึกรัก สังเกตง่าย
ถ้ารักจากสมอง ชีวิตรักเหมือนอยู่ในโลกความจริง มักไม่อ่อนหวาน
ทำอะไรก็มีแผนการ มีเหตุผล มีคำอธิบายร้อยแปด
ต่างจากรักที่มาจากความรู้สึก ชีวิตเหมือนอยู่ในความฝัน
อ่อนหวาน อบอุ่น ใช้หัวใจในการตัดสิน กลายเป็นคนไม่มีสมอง...
ถ้าใครบอกว่ารักคุณเพราะอะไร
พึงจำไว้ว่ารักแท้จะไม่มีเหตุผล จะไม่มีคำว่าอะไร มาทำให้รัก
เพราะถ้าบอกว่ารัก เพราะคุณสวย เมื่อความสวยหมด อาจเลิกรักได้
หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคนดี
วันหนึ่งก็อ้างได้ว่า ตอนนั้นเห็นคุณเป็นคนดีได้อย่างไร...
หรือถ้ารักเพราะคุณเป็นคุณ ก็คงเบื่อที่จะหาคำอื่นมาพูด คำนี้ใช้ง่ายที่สุด...
**จงฟังคนที่บอกว่า รักคุณ และไม่เข้าใจว่าทำไมถึงรัก
นั่นเเสดงว่าใช้หัวใจรัก ไม่ว่าวันข้างหน้า คุณจะเป็นอย่างไร
หัวใจก็จะยังไม่มีเหตุผลในการรักอยู่ดี
จะเลือกคนที่ใช้หัวใจรัก หรือคนที่ใช้สมองรัก...ขึ้นอยู่กับคุณ
ขอบคุณข้อมูลจาก teenee.com จ้าาาาาาาาาา
วันเสาร์ที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552
วันนี้ที่รอคอย...แต่เหมือนไม่ได้พักเลย
นานๆ จะได้นอนตื่นสายๆ สักที
แล้วก็มาถึงคะ
แต่ไม่สายเท่าไหร่ เอ....รึว่าสายเนี่ย
ตื่นแปดโมง มึนหัวมากๆ บ้านงี้หมุน
กลับหัวกลับท้ายซะนี่ แทบแย่
ไม่มีไรหรอก ก็เมื่อคืนดันนั่งกินเหล้าบ๊อกกัน
รอบนี้ไม่ไหว เหล้าบ็อกไม่ค่อยอร่อย
มันไม่ได้ใส่น้ำสไปร์อะ
ไม่เหมือนกับตอนที่กินกับคนที่เทศบาล
จะบอกให้ใครไปซื้อเดี๋ยวก็หาว่าเราเรื่องมากอีก
เพราะคนอื่นๆ เค้ากินกันมาก่อนแล้ว
ส่วนเราไปทีหลัง เลยจำยอมต้องกินตามเค้าไป
แย่คะ ไม่ไหว มันเฝื่อนๆ ฝาดๆ บอกไม่ถูก
แต่ก็กินไปแยะเลยนะ
ไม่มีอาการเมาให้เห็นเลย
ยังช่วยจุ๋มเก็บของ ได้อย่างสบายมาก
แล้วยังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านได้อีกนะ
เพราะมันเหี่ยวแล้ว
จากนั้นก็ไปอาบน้ำแล้วนอน
ที่ไหนได้ ตื่นมา เวียนหัวสุดๆ
เจ้าขวัญดันบอกให้ไปซื้อตั๋วรถเมล์ให้อีก
โอย ขับรถแทบไม่ไหว
ถึงบ้านนั่งเล่นกับเจ้าเอเปคได้อยู่นะ แต่ยังมึนหัวอยู่
มองไปรอบๆ บ้าน ต้นไม้ฉัน เหี่ยวซะไม่มี
เลยหาสายยางมาต่อน้ำแล้วรดน้ำต้นไม้อีกรอบ
คราวนี้ยิ่งมึนเข้าไปใหญ๋เลย
สงสัยก้มๆ เงยๆ กับการรดน้ำมากไปหน่อย
แทบตาย
ซักผ้าก็ไม่เสร็จคะ
แถมนัดนิวว่าจะเข้าไปช่วยปริ้นการ์ดแต่งงานด้วย
นิวโทรมาตามยิกๆ เลย
ก็บอกว่าขอเวลาอีกชั่วโมงนะน้อง
ซักผ้าเสร็จเกือบบ่ายแล้ว
รีบอาบน้ำเลยคะ ไปหายัยนิว
อุปสรรคเยอะเกินนะวันนี้
ปริ้นการ์ดไม่ได้ เครื่องปริ้นเจ้งคะ
ช่วยกันแก้ซะนาน ไม่ได้เรื่อง
สุดท้าย การ์ดก็เลยไม่ได้ปริ้นเลยซักแผ่น
คงต้องพรุ่งนี้แล้ว
เออออออ
แย่จัง ....
ถ้ารู้ว่าไม่ดีอย่าง ขอนอนก่อนดีกว่า
ยังมึนไม่หายเลย
แล้วก็มาถึงคะ
แต่ไม่สายเท่าไหร่ เอ....รึว่าสายเนี่ย
ตื่นแปดโมง มึนหัวมากๆ บ้านงี้หมุน
กลับหัวกลับท้ายซะนี่ แทบแย่
ไม่มีไรหรอก ก็เมื่อคืนดันนั่งกินเหล้าบ๊อกกัน
รอบนี้ไม่ไหว เหล้าบ็อกไม่ค่อยอร่อย
มันไม่ได้ใส่น้ำสไปร์อะ
ไม่เหมือนกับตอนที่กินกับคนที่เทศบาล
จะบอกให้ใครไปซื้อเดี๋ยวก็หาว่าเราเรื่องมากอีก
เพราะคนอื่นๆ เค้ากินกันมาก่อนแล้ว
ส่วนเราไปทีหลัง เลยจำยอมต้องกินตามเค้าไป
แย่คะ ไม่ไหว มันเฝื่อนๆ ฝาดๆ บอกไม่ถูก
แต่ก็กินไปแยะเลยนะ
ไม่มีอาการเมาให้เห็นเลย
ยังช่วยจุ๋มเก็บของ ได้อย่างสบายมาก
แล้วยังรดน้ำต้นไม้หน้าบ้านได้อีกนะ
เพราะมันเหี่ยวแล้ว
จากนั้นก็ไปอาบน้ำแล้วนอน
ที่ไหนได้ ตื่นมา เวียนหัวสุดๆ
เจ้าขวัญดันบอกให้ไปซื้อตั๋วรถเมล์ให้อีก
โอย ขับรถแทบไม่ไหว
ถึงบ้านนั่งเล่นกับเจ้าเอเปคได้อยู่นะ แต่ยังมึนหัวอยู่
มองไปรอบๆ บ้าน ต้นไม้ฉัน เหี่ยวซะไม่มี
เลยหาสายยางมาต่อน้ำแล้วรดน้ำต้นไม้อีกรอบ
คราวนี้ยิ่งมึนเข้าไปใหญ๋เลย
สงสัยก้มๆ เงยๆ กับการรดน้ำมากไปหน่อย
แทบตาย
ซักผ้าก็ไม่เสร็จคะ
แถมนัดนิวว่าจะเข้าไปช่วยปริ้นการ์ดแต่งงานด้วย
นิวโทรมาตามยิกๆ เลย
ก็บอกว่าขอเวลาอีกชั่วโมงนะน้อง
ซักผ้าเสร็จเกือบบ่ายแล้ว
รีบอาบน้ำเลยคะ ไปหายัยนิว
อุปสรรคเยอะเกินนะวันนี้
ปริ้นการ์ดไม่ได้ เครื่องปริ้นเจ้งคะ
ช่วยกันแก้ซะนาน ไม่ได้เรื่อง
สุดท้าย การ์ดก็เลยไม่ได้ปริ้นเลยซักแผ่น
คงต้องพรุ่งนี้แล้ว
เออออออ
แย่จัง ....
ถ้ารู้ว่าไม่ดีอย่าง ขอนอนก่อนดีกว่า
ยังมึนไม่หายเลย
วันศุกร์ที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2552
ได้เพิ่มมาอีก 1 ตัวแล้วจ้า
วันนี้ตอนเที่ยงหลังจากไปกินข้าว
ก็ไปปาลูกโป่งงานพ่อขุน
ได้ตุ๊กตามา 1 ตัว
น่ารักดีคะ
จากนั้นก็ไปในหาดพัทยาต่อ
กะว่าจะไปดูดอกไม้
แต่ไม่เหลือแล้ว เค้าเก็บกันไปหมด
อดดูเลย
กลับบ้านไป แม่คงบ่นอีก
ว่าเอามาอีกแล้ว
จะเปิดร้านขายได้อยู่แล้ว
เต็มบ้านไปหมด
ชอบสะสมตุ๊กตานะ
แต่ก็มีตัวเดียวเท่านั้นที่รักมาก ๆ
เอาไปนอนด้วยทุกคืนเลย
ก็ตัวที่พ่อเอาให้นั่นแหละ
เจ้าแรบบิทน้อย
เวลานอนต้องกอดนอนตลอด ไม่งั้นนอนไม่หลับ
คงจะติดแล้วมั้ง อีกอย่างตัวมันก็เล็กๆ
เวลาไปไหนก็เอาไปด้วย
ไม่เกะกะเท่าไหร่ เพราะสามารถยัดอยู่ในกระเป๋าได้สบาย
ตอนนี้เริ่มดำแล้ว
คงจะถึงเวลาซํกแล้ว เสาร์นี้แล้วกันนะ
พรุ่งนี้ก็หยุดแล้ว จะนอนตื่นสายๆ สักวัน
เหนื่อยมากๆ
*-*
อาการไอ ไข้ หวัด เริ่มหายแล้ว
หลังจากได้ยาจากหมอสุดหล่อมา
อิอิ..
ก็ไปปาลูกโป่งงานพ่อขุน
ได้ตุ๊กตามา 1 ตัว
น่ารักดีคะ
จากนั้นก็ไปในหาดพัทยาต่อ
กะว่าจะไปดูดอกไม้
แต่ไม่เหลือแล้ว เค้าเก็บกันไปหมด
อดดูเลย
กลับบ้านไป แม่คงบ่นอีก
ว่าเอามาอีกแล้ว
จะเปิดร้านขายได้อยู่แล้ว
เต็มบ้านไปหมด
ชอบสะสมตุ๊กตานะ
แต่ก็มีตัวเดียวเท่านั้นที่รักมาก ๆ
เอาไปนอนด้วยทุกคืนเลย
ก็ตัวที่พ่อเอาให้นั่นแหละ
เจ้าแรบบิทน้อย
เวลานอนต้องกอดนอนตลอด ไม่งั้นนอนไม่หลับ
คงจะติดแล้วมั้ง อีกอย่างตัวมันก็เล็กๆ
เวลาไปไหนก็เอาไปด้วย
ไม่เกะกะเท่าไหร่ เพราะสามารถยัดอยู่ในกระเป๋าได้สบาย
ตอนนี้เริ่มดำแล้ว
คงจะถึงเวลาซํกแล้ว เสาร์นี้แล้วกันนะ
พรุ่งนี้ก็หยุดแล้ว จะนอนตื่นสายๆ สักวัน
เหนื่อยมากๆ
*-*
อาการไอ ไข้ หวัด เริ่มหายแล้ว
หลังจากได้ยาจากหมอสุดหล่อมา
อิอิ..
วันพุธที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2552
มึนๆ งงๆ บอกไม่ถูก
ช่วงนี้มีอากาศแบบมึนๆ งงๆ ผสมผสานกัน
มีผลเนื่องจากว่า เป็นหวัดมาแล้วหลายอาทิตย์ไม่หายสักที
แถมต้องทำงานตอนกลางคืนอีก อาการเลยแย่เข้าไปใหญ่
ความจริงก็ไม่ได้กลับบ้านดึกไรมากนักหรอก
แค่ไม่เกินสองทุ่มเอง
แต่ทำไมถึงได้รู้สึกเหนื่อยๆ เพลียๆ ยังก็ไม่รู้
คงจะเจอฝุ่น คน อากาศที่แปรปรวนเกินไป
แย่สุดๆ ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
ทุกทีเป็นก็แค่ไม่กี่วัน
แต่นี่ดิ เป็นเกือบเดือนแล้วไม่หายสักที
(สงสัยใกล้ตายแล้วมั้ง หุหุ)
ม่ายหรอกน่า
เรายังต้องอยู่สู้ชีวิตอีกนาน
ยังมีไรๆ ให้ทำอีกแยะ
ยังมีที่ให้ไปเที่ยวอีกหลายแห่ง
สู้ๆ เป็นแต่นี้เอง
วันนี้ออกหน่วยตรวจสุขภาพ
สงสัยพี่ๆ เราคงรำคาญที่ไอไม่หยุด
เลยบอกให้หาหมอตรวจดู
ไม่อยากให้หมอตรวจเลย
หันไปมองหมอ
โอ ....วันนีมีหมอมา 2 คน
หมอเด็กคะ น่ารักสุดๆ
แถมหล่อด้วย
เลยรีบวิ่งไปขอบัตรคนไข้
แล้วก็รีบเข้าไปตรวจเลย
กะว่าจะจีบหมอซักหน่อย อิอิ....
ไหนได้ คุยไปคุยมา รู้สึกว่าหมอจะแอ๊บนะ
นิ้วมืองี้ กรีดกรายซะ
เดินก็กระตุ้งกระติ้ง ทำไปได้นะหมอ
เสียภาพพจน์หมอหมดเลย
เฮ้อ.....
ได้ยามาเป็นถุงเบ้อเร่อ
จะกินหมดมั้ยเนี่ย
คงต้องกลั้นใจกินอีกแล้ว
ขืนไม่กิน คงไม่หายแน่ๆ
ทรมานนะ เป็นนานๆ ไม่หายสักที
กลายเป็นว่ามานั่งเม้าท์กันให้กระจายกับเจ้าเกียรติมัน
เออ ลืมไปเลยว่า ยังโกรธเจ้าเกียรติมันอยู่
มันพาหลง คะ
เค้าบอกว่าออกหน่วยกันที่วัดป่าก่อไทยใหญ่
มันดันขับรถนำไปเข้าโรงเรียน
ไอ้เราก็วนหาซะนาน หาวัดก็ไม่เจอ
ไหนได้ ถามคนแถวนั้น เลยมาเป็นโลแล้ว
แย่สุดๆ
ต้องกลับรถไปอีก เลยงอนมันซะ
ไม่รู้มาคุยกับมันตอนนี้
ไอ้น้องคนนี้ ช่างไม่รู้ไรเลย
พาหลงซะนี่
คอยดู จะแก้แค้นซะให้เข็ด
เหอะๆๆ
มีผลเนื่องจากว่า เป็นหวัดมาแล้วหลายอาทิตย์ไม่หายสักที
แถมต้องทำงานตอนกลางคืนอีก อาการเลยแย่เข้าไปใหญ่
ความจริงก็ไม่ได้กลับบ้านดึกไรมากนักหรอก
แค่ไม่เกินสองทุ่มเอง
แต่ทำไมถึงได้รู้สึกเหนื่อยๆ เพลียๆ ยังก็ไม่รู้
คงจะเจอฝุ่น คน อากาศที่แปรปรวนเกินไป
แย่สุดๆ ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
ทุกทีเป็นก็แค่ไม่กี่วัน
แต่นี่ดิ เป็นเกือบเดือนแล้วไม่หายสักที
(สงสัยใกล้ตายแล้วมั้ง หุหุ)
ม่ายหรอกน่า
เรายังต้องอยู่สู้ชีวิตอีกนาน
ยังมีไรๆ ให้ทำอีกแยะ
ยังมีที่ให้ไปเที่ยวอีกหลายแห่ง
สู้ๆ เป็นแต่นี้เอง
วันนี้ออกหน่วยตรวจสุขภาพ
สงสัยพี่ๆ เราคงรำคาญที่ไอไม่หยุด
เลยบอกให้หาหมอตรวจดู
ไม่อยากให้หมอตรวจเลย
หันไปมองหมอ
โอ ....วันนีมีหมอมา 2 คน
หมอเด็กคะ น่ารักสุดๆ
แถมหล่อด้วย
เลยรีบวิ่งไปขอบัตรคนไข้
แล้วก็รีบเข้าไปตรวจเลย
กะว่าจะจีบหมอซักหน่อย อิอิ....
ไหนได้ คุยไปคุยมา รู้สึกว่าหมอจะแอ๊บนะ
นิ้วมืองี้ กรีดกรายซะ
เดินก็กระตุ้งกระติ้ง ทำไปได้นะหมอ
เสียภาพพจน์หมอหมดเลย
เฮ้อ.....
ได้ยามาเป็นถุงเบ้อเร่อ
จะกินหมดมั้ยเนี่ย
คงต้องกลั้นใจกินอีกแล้ว
ขืนไม่กิน คงไม่หายแน่ๆ
ทรมานนะ เป็นนานๆ ไม่หายสักที
กลายเป็นว่ามานั่งเม้าท์กันให้กระจายกับเจ้าเกียรติมัน
เออ ลืมไปเลยว่า ยังโกรธเจ้าเกียรติมันอยู่
มันพาหลง คะ
เค้าบอกว่าออกหน่วยกันที่วัดป่าก่อไทยใหญ่
มันดันขับรถนำไปเข้าโรงเรียน
ไอ้เราก็วนหาซะนาน หาวัดก็ไม่เจอ
ไหนได้ ถามคนแถวนั้น เลยมาเป็นโลแล้ว
แย่สุดๆ
ต้องกลับรถไปอีก เลยงอนมันซะ
ไม่รู้มาคุยกับมันตอนนี้
ไอ้น้องคนนี้ ช่างไม่รู้ไรเลย
พาหลงซะนี่
คอยดู จะแก้แค้นซะให้เข็ด
เหอะๆๆ
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)