คนที่คุณก็รู้ว่าใคร

ได้คุยกะที่ปรึกษาคะ
เลยลืมไปเลยว่ายังไม่ได้อาบน้ำตั้งแต่เช้ามา
ก็เกือบจะเน่าด้วยกันทั้งคู่แล้วมั้ง
ไม่รู้คุยไรกันนักหนา เรื่องสัพเพเหระ คิคิ
เลยได้เพลงเพราะๆๆมาหนึ่งเพลงคะ

ฟังแล้วรู้สึกดีมากๆ
ลองฟังดูแล้วกัน

คนที่คุณก็รู้ว่าใคร (You Know Who) - StaM

^--^
หากคุณตื่นตอนเช้าเเล้วพบว่ามีช่อดอกไม้ใหญ่
มองหาเจ้าของคุณก็ไม่เห็นใคร
ไม่ต้องแปลกใจเพราะช่อนั้นมันเป็นของคุณ
กลางคืนก่อนเข้านอนแล้วพบว่ามีเบอร์ที่ไม่คุ้น
ส่งเป็นข้อความว่าเค้าคิดถึงคุณด้วยถ้อยคำอ่อนละมุน ว่าคืนนี้ฝันดีรีบเข้านอน

ก็จะมีใครอีกเหล่าแค่อยากให้เซอร์ไพส์กลัวเหงา
คุณไม่ต้องไปตามหาว่าใคร
ไม่ต้องสงสัยนั่นคือความจริงใจของผม
คนเดิม...คนที่คุณก็รู้ว่าใคร
คนที่คอยอยู่ดูแลระยะไกลนานแค่ไหน
ก็ยังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิม

คุณก็รู้ว่าใครคุณก็รู้ใช่ไหม


เมื่อไรเจอลมฝน กลัวเปียกปอนหนาวกาย
ต้องรีบไปให้ทัน ในใจหวังเพียงขอมีร่มซักคัน
ไม่ต้องแปลกใจ ถ้าคุณบังเอิญเห็นมันวางอยู่ตรงนั้น

ก็จะมีใครอีกเหล่า แค่อยากให้เซอร์ไพส์กลัวเหงา
คุณไม่ต้องไปตามหาว่าใคร...
ไม่ต้องสงสัยนั่นคือความจริงใจของผม
คนเดิม...คนที่คุณก็รู้ว่าใคร
คนที่คอยอยู่ดูแลระยะไกลนานแค่ไหน
ก็ยังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิม


อยากให้รู้ไว้เพียงว่ามีอีกคนที่คิดถึงคุณอยู่ตรงนี้
แบ่งความรู้สึกดีที่มีมาให้คุณได้เสมอ

ไม่ต้องสงสัยนั่นคือความจริงใจของผม

คนเดิมคนที่คุณก็รู้ว่าใคร
คนที่คอยอยู่ ดูแลระยะไกล นานแค่ไหน
ก็ยังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิม
ไม่ต้องสงสัยนั่นคือความจริงใจของผม
คนเดิม...คนที่คุณก็รู้ว่าใคร
คนที่คอยอยู่ดูแลระยะไกล นานแค่ไหน

ก็ยังเป็นห่วงคุณเหมือนเดิม

คุณก็รู้...ว่าใคร

ปล. ขอบคุณมิตรภาพดีๆ ที่มีให้มา

ฝนตกพรำๆ ตกได้ทั้งวันเลย

วันหยุดทั้งที ก็ไม่ได้ออกไปไหนอีกตามเคย
ทำงานบ้านต่างๆ ไปเรื่อย
เล่นเน็ตบ้าง นั่งคุยกะน้องหมาบ้าง ตามประสาเรา
ก็ไม่รู้จะไปไหนเลย
เพราะฝนตกได้ทั้งวัน ตกๆ หยุดๆ อยู่เนี่ย
จะออกไปก็ลำบาก เลยอยู่บ้านดีกว่า

พอดีมีแหละ ไม่ได้ซักผ้ากองโต
แต่ต้องรีดผ้ากองเบ้อเริ่มเลย
รีดไป ฟังเพลงไป ก็หนุกไปอีกแบบ

พักนี้ไม่ค่อยได้ไปไหนเลย
ความจริงวันหยุดอย่างนี้ก็อยากออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง
แต่ไม่มีเพื่อนไป
ต้องอยู่บ้าน อยู่บ้าน แล้วก็อยู่บ้าน
แต่ในใจลึกๆก็อยากไปใจจะขาด
ติดตรงที่ว่า
เที่ยวคนเดียวมันไม่หนุกดิ
เห็นเพื่อนๆ มันไปเที่ยวกันจัง
อิจฉานะ มันส่งรูปมาให้ดูกันใหญ่เลย
ข๋อยแต้ๆ ๆ อยากไปปปปปปปป

จะชวนใครไปก็ไม่มีใครว่าง
มีแต่คนทำงาน งานยุ่ง ไม่มีใครว่างให้เราเลย
บอกว่าหาเงินก่อน รู้น่า ว่าต้องหาเงิน
แต่แบ่งเวลาให้เราบ้างได้มั้ย สักวันก็ยังดี
ไม่ช่ายสนใจแต่เรื่องบ้าบอคอแตกไรก็ไม่รู้
เรื่องส่วนตัวของแต่ละคน ก็ไม่อยากจะเข้าไปยุ่ง
สรุปง่ายๆ เราก็ต้องอยู่บ้าน
ต่อไปจะไม่ชวนอีกแล้ว
ถ้าอยากไปจะหาวิธีไปเอง เหนื่อยใจจริงๆ

อีกอย่างช่วงนี้ให้อภัยได้
เพราะถ้าชวนใครไปแล้ว คงจะไม่หนุกแน่ๆ
เพราะฝนตกซะขนาดนั้น
ตกได้ทั้งวันทั้งคืนเลย
ความจริงฝนตกนะ ก็ดีนะ
ทำให้เราไม่ต้องออกไปไหน
แล้วใช้ชีวิตอยู่กะตัวเอง
ปกติเรามันก็โลกส่วนตัวสูงอยู่แล้ว
เพื่อนๆ มันยังบอกว่า ชอบเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน
ชวนไปเที่ยวก็ไม่ไป แล้วจามาบ่นหาไร ว่าไม่ได้ออกไปไหน
ก็ไอ้ที่ชวนๆ ไปนะ หนุกตายละ
รู้ทั้งรู้ว่าไม่กินไม่ดื่ม แล้วก็เด้นท์ไม่เป็นอีก
ยังจะชวนไปกันได้
ก็คนมันไม่ชอบแบบนี้ใครจะอยากไปละ เฮ้ออออ
ไอ้เพื่อนพวกนี้ก็ ช่างไม่รู้ไรเลย


เพื่อนมันโทรหาว่าจะนัดมากินข้าวกัน
เราก็อุตส่าห์เตรียมตัวแต่หัวค่ำ
ดันโทรมาเลื่อนจนได้
เพราะไม่มีรถมา แถมฝนก็ยังตกหนักอีก
ว่าก็ว่าแหละนะ บ้านมันอยู่ไกล
สรุปก็คือไม่ได้เจอตามเคย
กี่เดือนแล้วเนี่ย ไม่ได้เจอโอ๋
ก็ไม่เข้าใจมันเหมือนกัน บ้านก็มีรถ แต่....
ไม่ยักกะขับเป็น แล้วจะมีไว้ทำไมละเนี่ย
ไม่หัดจะเป็นเหรอคุงเพื่อน

คิดถึงจังเยยย

ปัญหาคือการเรียนรู้

บางครั้งชีวิตคนเราก็เล่นตลกอย่างร้ายกาจ จนเราไม่สามารถที่จะรับได้

แต่ความจริงก็คือความจริง เราจะหลีกหนีให้พ้นได้อย่างไร

ปัญหาอยู่ที่ว่าจะทำใจได้อย่างไรมากกว่า

บางคนบอกว่าปัญหาที่เกิดขึ้นนั้น แล้วเรากลุ้มเพราะเราไปยึดติดกับปัญหา

บางคนบอกว่าสิ่งที่เราทำผ่านมาไม่สามารถแก้ไขได้

ฉะนั้นมันผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป


บางคนบอกว่าใดๆในโลกนี้ล้วนอนิจจัง สังขารเป็นสิ่งไม่เที่ยง

แต่ถ้าถามจริงๆว่าเวลาตัวเราเองเกิดปัญหานั้นขึ้นมาแล้ว

ทำใจได้อย่างคำพูดข้างต้นหรือเปล่า

มันไม่ได้ง่ายอย่างที่คนแนะนำหรอก



แต่ก็ได้คำตอบกับตัวเองเช่นกันว่าเรามีความทุกข์กับปัญหานั้นนะ

เราจะทำอย่างไรดีล่ะ

คนหลายคนมีวิธีในการแก้ไขปัญหาของตนเอง


วิธีทำใจดังข้างต้น ก็คงช่วยให้จิตใจสบายขึ้น

จากปัญหาที่ไม่สามารถแก้ไขได้ในตอนนั้น


และทำให้กลับมามีสติเหมือนเดิม แต่สุดท้ายทุกคนก็ต้องแก้ปัญหาดังกล่าวอยู่ดี

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ถ้าคนเราเจอปัญหาแล้ว ทำให้เราล้ม หมดกำลังใจ ท้อแท้ และไม่อยากมีชีวิตอยู่

ต้องถามตัวเองว่า จะลุกขึ้นมาได้เมื่อไร เพราะสุดท้ายปัญหานั้นๆยังคงอยู่

ไม่ว่าจะกินเหล้าเมายา หรือทิ้งมันไว้อย่างนั้น มันก็ยังคงอยู่


เวลาเพียงแค่ช่วยให้เราทำใจยอมรับปัญหาที่เกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

อยากให้ลุกขึ้นสู้กับปัญหานั้นๆ สำคัญที่สุดคือ ต้องให้กำลังใจตนเอง

ถ้าตัวเองดูถูกตัวเองแล้ว ก็จะไม่มีใครมาปลุกปลอบใจให้เราเดินต่อไปหรอก

คุณค่าของตัวเราอยู่ที่ตัวเราเอง อย่าให้เราโดนกำหนดคุณค่าโดยคนบางคนเลย

เราสามารถลุกขึ้นยืนแล้วเดินต่อไปอย่างสง่างาม


ขอให้เดินหน้าสู้ปัญหาที่เกิดขึ้น ปัญหาทุกปัญหามีทางออกที่ดีเสมอ

ปัญหาบางปัญหาดูใหญ่โตเสียเหลือเกิน ก็ลองให้มองดูเป็นส่วนๆ

ก็จะเห็นได้ว่าปัญหานั้นเล็กลงอย่างเหลือเชื่อ

ถ้าเหนื่อยนักก็พักได้ เพราะปัญหาชีวิตไม่ใช่การวิ่งแข่ง

ที่เราจะวิ่งรวดเดียวจนถึงเส้นชัย


ข้อสำคัญต้องมีสติ, เรียนรู้ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นใหม่

ว่ามีสาเหตุจากอะไรแล้วเราก็จะไม่ไปปฏิบัติอีก และลุกขึ้นมาสู้ให้เร็วที่สุด

เราล้มกี่ครั้งก็ได้ แต่ทุกครั้งเราต้องลุกขึ้นเสมอ เราต้องให้กำลังใจตนเองเสมอ

แล้วชีวิตเราจะผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆไปได้ด้วยดี


ชีวิตมีอุปสรรคเสมอ

ปัญหาคือการเรียนรู้ที่จะเติบโตและเข้มแข็งพอที่จะต่อสู้กับชีวิตต่อไป

ที่ปรึกษามีปัญหา

มะรู้เป็นไรนะ อาทิตย์นี้วุ่นวายมาก ๆ
สืบเนื่องมาจากเรื่อง 5ส นั่นแหละ
ทำให้วุ่นกันไปหมดทั้งสำนักงาน
ก็จะไม่ให้วุ่นได้ไง ยังจัดการไม่เสร็จเลย
แถมต้องไปอบรม อย.น้อย ที่ ศูนย์วิทยาศาสตร์การแพทย์อีก
ไปทุกวันเลย กลับบ้านก็ค่ำ
มีบางคนบ่นน้อยใจด้วย ว่าเราไม่ทักไม่ทายเลย
โถๆๆพี่เต่า น้องสาวขอโทษนะคะ
มันยุ่งจิงๆ ไม่ได้นั่งทำงานหน้าคอมเลย
ต้องนั่งกะเด็กๆ ทั้งวัน มีทั้งเด็กน่ารัก เด็กกวนโอ้ย เด็กป่วน สารพัดเด็ก
ก็หนุกดี แต่ไม่หนุกตรงที่ อบรมแบบนี้มาสองอาทิตย์แล้วเนี่ย

จะมีคนมาตรวจห้องวันที่ 5 แล้ว แต่เรายังจัดแจงปัดกวาด สะสางไม่ถึงไหนเลย
สงสัยต้องโดนติอีกแหงๆๆ อันนี้ของมันแน่อยู่แล้ว
ก็ทำไงได้ละ ทำอยู่คนเดียวนี่นา ไม่มีคนช่วย
ได้แค่ไหนก็แค่นั้นละ จะเอาอันนี้ จะเอาแบบนั้น โอยย เซ็งงงง

ตอนนี้ที่ปรึกษากำลังมีปัญหาหัวใจคะ
ทะเลาะกะแฟน ไอ้เราก็มะรู้หรอกนะ ว่าเค้ามีปัญหาไรกัน
เราคนนอก ไม่รู้เรื่องไรหรอก แต่อยากให้เค้าคืนดีกันนะ
แต่ที่ปรึกษาเรากลับบอกว่า คงไม่ช่ายคู่กัน อ้าว เป็นงั้นไปซะนะ
"ผู้หญิงทุกคน แม้จะว่าผิดหรือไม่ผิดยังไง ก็อยากให้แฟนตัวเองมาง้อ"
อันนี้เป็นเรื่องธรรมดา แต่ว่า มันก็ขึ้นอยู่กะผู้ชายด้วย ว่าจะง้อได้นานแค่ไหน
เท่านั้นเอง เพราะทุกคนมันก็มีขีดความอดทนของตัวเองเหมือนกัน
แต่ก็จะเป็นกำลังใจให้เพื่อนแล้วกันนะคะ

หลังจากเลิกงานแวะไปช้อปปิ้งเอดิสันมา
ไปเจอของดีเข้าคะ
พนักงานร้าน ตบกันใหญ่ ไม่รู้เถียงไรกัน
เราก้ได้แต่ยืนดูห่างๆ กลัวโดนลูกหลง
นิสัยไม่ดีนะแอบดูคนเค้าทะเลาะกัน 555
แต่ไม่ได้มีเราดูแค่คนเดียว ยังมีอีกเพียบ
งั้นเค้าจะเรียกว่า "ไทยมุงเหรอ" ว่ามั้ย

เหนื่อยกะการดูคนตบกันละ กลับบ้านดีกว่า
ยังไม่ถึงบ้านเลยอะ ฝนลงซะแล้ว
เปียกยังกะลูกหมา แถมมีคนแอบ สนน. ด้วย
เฮ้ออออ ไม่เปียกบ้างให้รู้ไปนะ

วันนี้จะนอนแต่หัวค่ำ
เพราะยังรู้สึกว่าปวดหัวนิดๆ

^___^

ฝันดี ผีหลอก คิคิ

5 ส. เหรอ วุ่นนะเนี่ย

เย็นนี้ได้กลับบ้านเกือบหกโมงนะ
ต้องมานั่งเก็บนั่งกวาดกันใหญ่
ในห้องก็เหลือไม่กี่คน มีแต่งานเราแค่นั้น
เพราะเรายังไม่ได้ทำไรกันเลย อาจจะเพราะว่าไม่มีเวลากัน
งานตรึมคะช่วงนี้ ไม่ได้ว่างเลย แต่ก็ยังมีเวลาเว็บไปช็อปปิ้งกันอยู่นะ

พี่ขวัญถูกหวยคะ พาไปเลี้ยงส้มตำแถวๆ ฮ่องลี่ อร่อยมาก
เพิ่งเคยกินส้มตำจานละ 100บาทเนี่ย
อร่อยมากๆ ใส่ไข่เค็ม หมูยอ แคบหมู กุ้งตัวเบ้อเร่อเลย
จานเดียวเนี่ย กินกันสี่คน ไม่หมดค ะ เพราะเยอะมาก
ไปนั่งรอเกือบสิบห้านาที กว่าจะได้กิน ลูกค้าแน่นร้าน
ไม่คิดเลยนะว่าร้านเล็กๆ อย่างนี้ จะมีลูกค้าเยอะได้ขนาดนี้
ก็อย่างว่านะ ร้านไหนอร่อย สะอาด ลูกค้าก็ติดเป็นธรรมดา

จากนั้นไปช้อปกันต่อ ว่าจะไปหาซื้อกระโปรงสักตัว
แต่ยังไม่ถูกใจเท่าไหร่นะ เลยได้แต่รองเท้ามา หนึ่งคุ่
เอาไว้ใส่เล่น น่ารักดี มีโบว์ด้วย สีชมพูคะ หะหะ หวานซะ

พักนี้เป็นไรไม่รู้นะ รู้สึกเครียดๆ เหมือนกับว่าจะนอนไม่หลับ
มันหลับๆ ตื่นๆ จะว่าเครียดก็ไม่มีเรื่องไรให้น่าเครียดนะ
แต่มันก็ปวดหัวอยู่บ่อยๆ อาการท่าจะแย่แล้วเรา

ช่าย ช่วงนี้ปวดหัวบ่อยๆ ปวดตุ๊บๆ ๆ
ปวดเป็นพักๆ จะเป็นๆ หายๆ ข้างใดข้างหนึ่ง ปวดตุบๆ เหมือนชีพจรกำลังเต้น
ไม่อยากให้ปวดแบบนี้เลย
รู้สึกแย่ไปกว่าเดิมด้วยซ้ำ ถ้าขืนปวดแบบนี้บ่อยๆ
กลัวว่าจะได้หามส่งโรงบาลแน่ ๆ
จาาทำไงดีนะ
ถึงจะหายเนี่ย

ต้องไม่เครียดดิ ไม่ต้องคิดมาก
แล้วเราจะเครียดเรื่องไรละ
ความจริงมันก็มีหลายเรื่องนะ
บางอย่าง บางเรื่อง แม้ว่ามันจะนานมาแล้ว
มันก็ไม่สามารถที่จะลืมได้
ต้องเก็บเอามาคิดอยู่บ่อยๆ
ถึงได้ทำให้ปวดหัวอยู่อย่างนี้
คล้ายกับว่ามันฝังอยู่ในหัวสมอง จนล้างไม่ออก
ก็ว่าได้นะ

*_*

ยิ้มเข้าไว้นะ เข็ม
ทุกอย่างมันมีทางแก้
เรื่องมันผ่านมาหลายปีละ ควรจะลืมๆ ไปได้แล้ว
แต่ก็ไม่ยักกะลืมสักที
ทุกๆ ๆ คน มันก็ต้องมีเรื่องที่ผิดพลาดได้
ขึ้นอยู่ที่ว่า เราจะลืมมันได้ป่าว
แค่นั้นเอง



กินยาสักเม็ด แล้วนอนน่าจะดีนะ
เฮ้ออออ พรุ่งนี้ต้องไปประชุมโรงเรียนแทนหัวหน้าอีกแย้วววว
ความจริงก็ไม่อยากไปหรอกนะ แต่มันจำเป็นต้องไป
เหนื่อยนะ เหนื่อยอย่างบอกไม่ถูก มันวุ่นซะไม่รู้จะทำไงให้หายวุ่น
เบื่อเหมือนกัน ทำไงดีน้อออออ
ทำใจอย่างเดียว
ไปนอนดีกว่า

ปล. น้ำหนักลดแล้วคะ ดีใจมากเรื่องนี้ คิคิ