เด็กน้อยของแม่ คิดถึง

“รสชาติของการเป็นผู้ใหญ่มันขม 

 จนไม่เข้าใจว่าทำไมตอนเด็กๆถึงใฝ่หา” ✌️🥺💚 

 ขอให้เจ้าเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี ในวันข้างหน้า สุขภาพร่างกายแข็งแรงนะจ๊ะเด็กๆ

กักตัววันที่ 4 / 12 พ.ย.64

ตื่นเช้ามาพร้อมกับเสียงฝนตกพรำๆ กระทบหลังคาบ้าน

 เป็นหนึ่งวันในรอบปี ที่ได้ตื่นสาย

 เพราะไม่รู้จะตื่นเช้าไปทำไม 55+++ ก็ไม่ได้สายหรอก

 แค่เจ็ดโมงกว่าๆนิดๆ ลงมาเดินหน้าบ้าน 

สูดอากาศเย็นๆ ฝนก็ปรอยๆ ดี้ดี 

 สายๆหน่อย จนท. กองสวัสดิการฯ ทน.ชร. 

นำถุุงยังชีพมามอบให้ รู้สึกแบบ โอ้ นึ่ขนาดนี้เลยเหรอ 

เรามาถึงจุดๆ ที่มีคนมาส่งข้าวส่งน้ำ 

 นำถุงยังชีพมาให้ เฮ้ออออ ความจริงก็มีคนนำมาให้หลายคนอยู่นะ

 ก็ไม่ใชใคร แม่ใหญ่ น้าน้อง น้านิท พี่ตี้

 ญาติๆ ของเรา น่ารักที่สู้ดดดด 

 วันนี้ ตามา (พ่อของบี) ก็ฝากให้โย หลานชาย เอาเสบียงมาให้

 เพราะความเป็นห่วงนั่นแหละ

 ขอขอบคุณทุกๆ คนนะคะ หลายสิ่งหลายอย่าง 

ที่ได้เห็นยามก็ตอนที่เราลำบาก

นี่แหละ ญาติพี่น้อง หยิบยืนสิ่งของต่างๆ มาให้ 

โทรหา ถามว่าเป็นไงกันบ้าง ขอบคุณอีกครั้งค่ะ 

 นี่แหละ น้ำใจ *-* *-* ตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก

กักตัววันที่ 3 / 11 พ.ย 64

เช้าวันที่ 2 ของการกักตัว 

น้าโทรหา บอกเอาถัง มาไว้หน้าบ้าน

 เดวจะเอาปลามาให้ แถมผักบุ้งน้าสวยๆ 

น่ากินมาก ขอคิดก่อน ทำไรกินดีน้า 

สรุป ทำสุกี้กิน ผักบุ้งสด อร่อย หวานมาก 

ส่วนปลาที่น้าเอามาให้ ขออนุญาต 

เอาไปปล่อยนะคะ ถือว่าปล่อยเคราะห์ให้มาวิน 

ขอให้หายป่วยไวๆนะครับ ว่าแล้วก้อกดโทรสับหา 

คิดถึงเจ้าหมาน้อย หลังจากทำงานบ้านเสร้จ 

ก้อรีบทำงานต่อ เพราะน้องๆ

 ส่งงานทางไลน์เพียบเลย คอมก้อจะเจ้ง 

อัปแดทไรนักหนามะรู้ เกือบ 2 ชม

 เฮ็ออ อะไรๆ ก้อพังๆๆ อยากมีเงินสักร้อยล้าน 

อิอิ จะชื้อทุกอย่างเลย ก้อแค่ความฝัน (-) 

นอนดีกว่า เหนื่อยมาทั้งวันละ

กักตัววันที่ 2 / *-* 10 พ.ย.64

อันดับแรก ต้องขอขอบคุณ ภาคตี้ หัวหน้างานไทยประกัน

 ที่แบ่งยากสารพัดมาให้ ขอบคุณมากๆ ค่ะ 

ขอบคุณแม่ใหญ่ (แม่ยัง) ส่งเสบียงคนแรกเลย น่ารักมาก 

แม่บอกว่า แม่มีเงินไม่มาก ซื้อของให้ได้แค่นี้ก่อนนะ 

แค่นี้ก็รักแม่ใหญ่มากแล้วค่ะ

 เขมไม่ได้คำนึงถึงของว่าจะมากจะน้อย 

คำนึงถึงน้ำใจที่สุดแสนจะล้นปลี่ ขอบคุณแม่ใหญ่มากๆ นะคะ 

ขอบคุณน้าน้อง ผู้เป็นเหมือนแม่อีกคน ทีั่เลี้ยงเรายามเด็ก 

ส่งเสบียงมาให้ ไม่ทันได้เจอกันเลย ขอบพระคุณค่ะ *-* 

กักตัวเหรอ ตื่นเช้ามา หุงข้าว ซักผ้า ล้างห้องน้ำ 

ก็หมดไปเกือบครึ่งวันละ แต่ระหว่างทำงานบ้าน 

น้องๆ ที่ทำงานก็โทรหากันวุ่นเลย

เรื่องงานต่างๆ อาบน้ำแต่งตัวแล้วก็ไปดูตะวันเรียนออนไลน์วนไป 

เด็กยุคโควิดก็เงี้ย ว่างๆ ก็ว้าบๆ 

โทรหา มาวินน้องก็ยังมีไข้ขึ้นๆลงๆ บีก็เฝ้าดูอยู่ไม่ห่าง

 ขอให้หายไวๆ นะครับลูกรักของแม่ 

หมดไป อีกวันกับการกักตัว กับการทำงานบ้าน่ 

นี่ยังได้แค่บางส่วนนะ พรุ่งนีค้อยว่ากันต่อไป อิอิ

ขอพื้นที่ระบาย กักตัววันที่ 1 / 9 พ.ย.64

ขอท้าวความเริ่มแรก

 1. หลานชายไปเรียนเทควันโด/ยูยิตสู วันพฤหัสที่ 4 พ.ย.64 หลังเลิกเรียน ไลน์กลุ่มในยิมแจ้งบอกว่า น้องอ๊อป ตรวจ ATK ผลเป็นบวก น้องบอกแม่ว่า ปวดหัว ไอ เล็กน้อย แม่เลยจับตรวจ ปรากฏว่า ผลบวก คุณแม่ได้ส่งตัวเข้ารักษาที่ รพ แล้ว อ้าว ยุ่งละ เราก็เลยต้องมาตรวจเด็กๆ ที่บ้านทั้งสองคน รวมถึงตัวเราและแม่ของเด็กด้วย ผลก็เป็นลบ โล่งออกไปที 

2. วันเสาร์ทีี่ 6 พ.ย.64 ตอนบ่ายๆ ในไลน์กลุ่มยิม แจ้งบอกอีกว่า น้องแต้งค์ ผลเป็นบวก เพิมเป็นคนที่สองละ เริ่มเครียดละทีนี้ ก็นั่งคุยกับน้องสาวว่าต้องทำไงต่อไป กัวหลานตัวน้อยของเราจะติด เพราะในการเรียนเทควันโด/ยูยิตสู ต้องมีการต่อสู้ กอดรัดฟัดเหวี่ยง เด็กๆ ก็เหงื่่อไหลไคลย้อย ในห้องยิมก็เปิดแอร์วนไป 

 3. วันอาทิตย์ที่ 7 พ.ย.64 ตอนเย็น น้องมาวิน มีอาการตัวรุมๆ ก็เลยให้กินพารา กันไว้ก่อน น้องสาวก็แจ้งไปโรงเรียนว่าขอหยุดเด็กก่อน 

4. วันจันทรืที่ 8 พ.ย.64 ตอนเย็น เลยจับเด็กๆตรวจอีกรอบ พี่ตะวัน ผลเป็นลบ แต่น้องมาวินนี่ซิ ผลบวกชัดเจน แม่เด็กร้องไห้โฮ เสียงดังลั่นบ้านเลยเชียว เด็กๆก็ตกใจร้องตามกันใหญ่ อ้าวทำไงละทีนี้ พอได้สติหยุดร้อง เลยจับตรวจกันทั้งบ้าน ปู่ ยาย เรา และน้องสาว ทุกคนผลเป็นลบ เลยรีบโทรหาหมอนู (พี่ทำงาน) ปรึกษาว่าต้องทำไงต่อ 

5. เราก็โทรคุยกับหัวหน้า บอกรายละเอียดไป ว่าขอหยุดก่อน 

 6. วันอังคารที่ 9 พ.ย.64 ตื่นเช้าตามปกติ เตรียมกับข้าวให้คุณปู่ไปสวน เพราะปู่ต้องไปจัดการกลบดินข้าวโพดพร้อมใส่ปุ๋ย ไม่งั้นไม่ได้ผลผลิตแน่ ๆ 

 7. วันอังคารที่ 9 พ.ย.64 08.45 ขับรถออิกไปสงน้องสาวกับน้องมาวินที่ รพ แล้วกับบ้านมาซักผ้าต่อ อาบน้ำแต่งตัว ไปเอายาที่พี่คี้แบ่งไว้ให้ พี่ตี้เป็นห่วง เห็นบ้านเรามีคนแก่และเด็กหลายคน เลยแบ่งวิตามิน ยาสมุนไพรเคอร่า (หาซื้อยากมาก แถมแพงด้วย ยังอุตส่าห์ใจดีแบ่งมาให้อีก ขอบพระคุณพี่ตี้มากๆ ค่ะ)

 8. วันอังคารที่ 9 พ.ย.64 13.00 น. ไปรับชุด ATK ฟรีที่ รพ รับในแอฟเป่าตัง แจกคนละ 2 ชุด ตอนนี้จำเป็นมาก เพราะที่ซื้อตุนไว้ ก็ตรวจเกือบหมดแล้ว ซื้ิอเพิ่มอีก ก็หลายตังค์ ช่วงนี้ต้องประหยัด เราก็ใช้แอฟเป่าตังของเรากับพ่อ สรุปได้มา 4 ชุด ตอนไปรับ เจอพี่ๆน้องๆที่ทำงาน่ ก็มาเอากันหลายคน กับถึงบ้านก็ยังได้ยินข่าวว่ามีคนแอบนินทาเราด้วย อ้าว กักตัวไม่ใช่เหรอ ออกบ้านทำไม เรายังไม่ได้เป็นไรสักหน่อย เม้าส์กันใหญ่เชียวนะ 

9. วันอังคารที่ 9 พ.ย.64 16.15 คุยกับน้อง ว่าได้เข้าห้องใน รพ ละยังว น้องบอกว่า ยัง ตรวจซ้ำอีกรอบ ตรวจเลือด เอ็กเซเรย์ปอด ทุกอย่าง ตอนนี้ผลยังไม่ออก พระเจ้า นั่งรอทั้งวัน แถมหมอให้นั่งรอด้านนอก ไม่มีแอร์ อากาศก้อนร้อน สงสารมาวิน ได้นอนเก้าอี้ที่เรียงรายวางอยู่ แถมนอนกลิ้นตกเก้าอีกหัวเข่าเจ็บอีก น่าสงสารมาก สรุป กว่าจะได้เข้าห้องพักใน รพ ปาไปเกือบหกโมงเย็น่ 

10.วันอังคารที่ 9 พ.ย.64 19.30 กองการแพทย์โทรหา ขอทราบรายละเอียด และประวัติของทุกคนที่ใกล้ชิดกับน้องมาวิน เราก็ให้ข้อมูลเสร็จเกือบสองทุ่มครึ่ง