อย่ากลัวที่จะต้องอยู่คนเดียว
ในความโดดเดี่ยวที่อ้างว้าง
เราจะได้อยู่กับตัวเองให้มากขึ้น
คุณค่าของชีวิต
ความจริงไม่ได้อยู่ที่ผลของความสำเร็จ
แต่อยู่ที่ว่าเราใช้ชีวิตอย่างไร
และเราได้ทำอะไรไปอย่างไรบ้าง
ถึงแม้ว่าเราจะเดินไปถึงจุดฝันได้หรือไม่
แต่ชีวิตเราก็ไม่ได้ว่างเปล่าเสียทีเดียว
ด้วยว่าระหว่างทางนั้น เราทำอะไรไปมากมาย
ทั้งที่ดีต่อตัวเองและดีต่อคนอื่นๆ
แม้ว่าเค้าจะมองไม่ค่อยเห็นความดีที่เราทำนั้นก็ตาม
แต่ก็จะทำต่อไป
ทำต่อไป สู้ต่อไป
วันจันทร์ที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
นอนไม่หลับทำไงดี
กะว่าตื่นมาแต่เช้าเนี่ย
จะมาอ่านหนังสือนะ
แต่ความจริงไม่ได้ตั้งใจจะตื่นหรอก
แค่ว่ามันนอนไม่ค่อยหลับ
หลับๆตื่นๆเป็นแบบนี้มานานละ
สงสัยช้านจะเริ่มเข้าวัยทองแล้วมั้ยเนี่ย
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
บอกไม่ถูก
เฮ้อออ
เป็นไรหว่า......
ช่วงนี้งานยุ่งนะ
ทำงานไม่มีวันหยุด
แหะๆๆว่าไปนั่น
เพิ่งได้ทำเมื่อวานนี้เอง
ก็เตรียมงานวันที่1-3แต่ยุ่งโคตรๆ
เล่นเอาคนรอบข้างเหนื่อยไปตามๆกัน
ต้องให้เค้าช่วยด้วย ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ไรของเค้ากันเลย
แต่ก็ต้องมาช่วยเพราะเราทำเองไม่ไหว
ขอบคุณพี่ๆน้องๆ แม่กะพ่อ ที่ช่วยเราทำงาน
มะมีโอทีให้นะ เพราะเข็มก็ม่ายได้เหมือนกัน
งานนี้ฟรีๆ ช่วยชาติเต็มๆ
คนที่ได้หน้าได้ตาเหรอ มะรู้เหมือนกันว่าใครได้
ขี้เกียจจาพูด ใครอยากได้ก็เอาไปเหอะ
มันไม่ได้สำคัญไรนักหนาเลย กะแค่งานแบบนี้
ปล่อยวาง...
ทุกวันนี้มีชีวิตอยู่ได้ก็เหมือนไม่มี
ยังกะอยู่ไปวันๆ
ความจริงจะว่าอยู่ไปวันๆ ก็ไม่ได้
ยังมีความหวังอันริบหรี่ให้รออยู่
แม้ว่าความหวังนั้นจะอยู่ไกลแสนไกลก็ตาม
แต่...ในความหวังนั้นก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมา
บางครั้งการทำไรไปโดยไม่ได้คิด
ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีสมอง
เพราะมันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องผิดร้ายแรงนักหนา
แต่มันอาจจะทำไปโดยไม่ได้คิดเท่านั้นเอง
แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลเสียให้กับใคร
แต่มันสะท้อนมาหาตัวเราแค่นั้นเอง
แล้วมันผิดด้วยเหรอ
ทุกวันนี้ทำไรไม่เคยถูกเลยเหรอ
ทำไรมันก็ผิดไปทุกอย่างเลยเหรอ
อยากทำ แต่อาจจะไปขัดหูขัดตาใคร มันผิดเหรอ
เอ้ยยยย คิดไรพูดไรวะเนี่ย
เปลี่ยนๆๆ เรื่องได้ละ
งงกะตัวเอง
งงกะชีวิต
งงกะความรู้สึก
งงกะ........
งงงง
จะมาอ่านหนังสือนะ
แต่ความจริงไม่ได้ตั้งใจจะตื่นหรอก
แค่ว่ามันนอนไม่ค่อยหลับ
หลับๆตื่นๆเป็นแบบนี้มานานละ
สงสัยช้านจะเริ่มเข้าวัยทองแล้วมั้ยเนี่ย
ทำไมถึงเป็นแบบนี้
บอกไม่ถูก
เฮ้อออ
เป็นไรหว่า......
ช่วงนี้งานยุ่งนะ
ทำงานไม่มีวันหยุด
แหะๆๆว่าไปนั่น
เพิ่งได้ทำเมื่อวานนี้เอง
ก็เตรียมงานวันที่1-3แต่ยุ่งโคตรๆ
เล่นเอาคนรอบข้างเหนื่อยไปตามๆกัน
ต้องให้เค้าช่วยด้วย ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่ไรของเค้ากันเลย
แต่ก็ต้องมาช่วยเพราะเราทำเองไม่ไหว
ขอบคุณพี่ๆน้องๆ แม่กะพ่อ ที่ช่วยเราทำงาน
มะมีโอทีให้นะ เพราะเข็มก็ม่ายได้เหมือนกัน
งานนี้ฟรีๆ ช่วยชาติเต็มๆ
คนที่ได้หน้าได้ตาเหรอ มะรู้เหมือนกันว่าใครได้
ขี้เกียจจาพูด ใครอยากได้ก็เอาไปเหอะ
มันไม่ได้สำคัญไรนักหนาเลย กะแค่งานแบบนี้
ปล่อยวาง...
ทุกวันนี้มีชีวิตอยู่ได้ก็เหมือนไม่มี
ยังกะอยู่ไปวันๆ
ความจริงจะว่าอยู่ไปวันๆ ก็ไม่ได้
ยังมีความหวังอันริบหรี่ให้รออยู่
แม้ว่าความหวังนั้นจะอยู่ไกลแสนไกลก็ตาม
แต่...ในความหวังนั้นก็ยังแอบหวังอยู่ลึกๆ ว่ามันจะเป็นจริงขึ้นมา
บางครั้งการทำไรไปโดยไม่ได้คิด
ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่มีสมอง
เพราะมันก็อาจจะไม่ใช่เรื่องผิดร้ายแรงนักหนา
แต่มันอาจจะทำไปโดยไม่ได้คิดเท่านั้นเอง
แต่มันก็ไม่ได้ส่งผลเสียให้กับใคร
แต่มันสะท้อนมาหาตัวเราแค่นั้นเอง
แล้วมันผิดด้วยเหรอ
ทุกวันนี้ทำไรไม่เคยถูกเลยเหรอ
ทำไรมันก็ผิดไปทุกอย่างเลยเหรอ
อยากทำ แต่อาจจะไปขัดหูขัดตาใคร มันผิดเหรอ
เอ้ยยยย คิดไรพูดไรวะเนี่ย
เปลี่ยนๆๆ เรื่องได้ละ
งงกะตัวเอง
งงกะชีวิต
งงกะความรู้สึก
งงกะ........
งงงง
ตัวจริงหรือว่าตัวปลอม
วันเสาร์พาเด็กๆ ไปอาบน้ำตัดผม
เพราะสกปรกกันมากมาย
เอาไปทิ้งไว้ที่ร้านเพื่อนน้า เกือบเที่ยงละ
เค้าบอกว่าให้ไปรับได้ตอนห้าโมงเย็น
พอถึงเวลาปุ๊บก็รีบไปรับ
ปรากฏว่า น้องหมาเราหาย
โดนสลับกะหมาคนอื่นไปซะแล้้ว
บ้าจริงๆคนมารับหมาก็ไม่ช่ายเจ้าของหมา
เลยมะรู้ว่าเป็นหมาของตัวเองรึป่าว
ส่วนคนรับหมาตอนอาบน้ำก็มะได้เขียนชื่อหมาติด กะเบอร์เจ้าของหมาไว้
สรุปคือ หมาสลับกัน
ถ้ามันพูดได้ มันคงอยากจะบอกกะคนที่มารับไป
"รับหมาไปผิดตัวแล้ว" 55555
รอเกือบชั่วโมง เจ้าของร้านอาบน้ำหมาก็ม่ายอยู่
ทำไงดีหว่า......
เจ้าเอเปคกะเพนเค้กของเรา จาเป็นไงบ้างเนี่ย
น่าฉงฉานจริงๆ รอแล้วรอเล่า เกือบจะกับบ้านแล้ว
ดีนะ เจ้าของร้านอาบน้ำหมาตามหาให้เจอแล้วเอามาส่ง
น้องหมาของเราดีใจจนเนื้อเต้นเลย คิคิ
นึกว่าจะไม่ได้คืนซะแล้ว
กับมาถึงบ้าน ทุกคนตกใจกันใหญ่
กลายเป็นโจ๊กประจำบ้าน
นี่คือเอเปคของเราจริงๆอะป่าว
นิสัยเปลี่ยนไปหลายอย่าง
กินข้าวมูมมามอย่างเป็นที่สุด
กินไปสองจานเต็มๆ
เหตูก็๋คือ ทั้งวันมันไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากน้ำเลยหิวจัด
แล้วที่เปลี่ยนคือ
มันไม่ยอมเล่นกะใคร
นอกจากนอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม
เหตุก็คือ โดนตัดขนเกรียนเลยหนาว
ต้องนอนซุกอยู่แต่ในผ้าห่ม
เปลี่ยนไปหลายๆๆอย่าง
เอ...ซักจายังไง ๆ ซะละ
ยังนึกอยุ่เลยเนี่ย
ว่าหมาเราเปลี่ยนไป ....
มันคือตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่
อยากถามมันจริงๆ เหอะๆๆๆ
ถ้ามันพูดได้นะ
เพราะสกปรกกันมากมาย
เอาไปทิ้งไว้ที่ร้านเพื่อนน้า เกือบเที่ยงละ
เค้าบอกว่าให้ไปรับได้ตอนห้าโมงเย็น
พอถึงเวลาปุ๊บก็รีบไปรับ
ปรากฏว่า น้องหมาเราหาย
โดนสลับกะหมาคนอื่นไปซะแล้้ว
บ้าจริงๆคนมารับหมาก็ไม่ช่ายเจ้าของหมา
เลยมะรู้ว่าเป็นหมาของตัวเองรึป่าว
ส่วนคนรับหมาตอนอาบน้ำก็มะได้เขียนชื่อหมาติด กะเบอร์เจ้าของหมาไว้
สรุปคือ หมาสลับกัน
ถ้ามันพูดได้ มันคงอยากจะบอกกะคนที่มารับไป
"รับหมาไปผิดตัวแล้ว" 55555
รอเกือบชั่วโมง เจ้าของร้านอาบน้ำหมาก็ม่ายอยู่
ทำไงดีหว่า......
เจ้าเอเปคกะเพนเค้กของเรา จาเป็นไงบ้างเนี่ย
น่าฉงฉานจริงๆ รอแล้วรอเล่า เกือบจะกับบ้านแล้ว
ดีนะ เจ้าของร้านอาบน้ำหมาตามหาให้เจอแล้วเอามาส่ง
น้องหมาของเราดีใจจนเนื้อเต้นเลย คิคิ
นึกว่าจะไม่ได้คืนซะแล้ว
กับมาถึงบ้าน ทุกคนตกใจกันใหญ่
กลายเป็นโจ๊กประจำบ้าน
นี่คือเอเปคของเราจริงๆอะป่าว
นิสัยเปลี่ยนไปหลายอย่าง
กินข้าวมูมมามอย่างเป็นที่สุด
กินไปสองจานเต็มๆ
เหตูก็๋คือ ทั้งวันมันไม่ได้กินอะไรเลยนอกจากน้ำเลยหิวจัด
แล้วที่เปลี่ยนคือ
มันไม่ยอมเล่นกะใคร
นอกจากนอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม
เหตุก็คือ โดนตัดขนเกรียนเลยหนาว
ต้องนอนซุกอยู่แต่ในผ้าห่ม
เปลี่ยนไปหลายๆๆอย่าง
เอ...ซักจายังไง ๆ ซะละ
ยังนึกอยุ่เลยเนี่ย
ว่าหมาเราเปลี่ยนไป ....
มันคือตัวจริงหรือตัวปลอมกันแน่
อยากถามมันจริงๆ เหอะๆๆๆ
ถ้ามันพูดได้นะ
วันอังคารที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553
ไม่เข้าใจ
การกระทำบางอย่างมันมีเหตุผลในตัวของมันเสมอ
แต่ในความรู้สึกของใครบางคนอาจจะดูว่าไร้เหตุผล
แต่ในความไร้เหตุผล มันก็มีเหตุผลแฝงอยู่ในนั้นเสมอ
แม้ว่าเหตุผลนั้นจะฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่
แต่มันก็..............
แต่ในความรู้สึกของใครบางคนอาจจะดูว่าไร้เหตุผล
แต่ในความไร้เหตุผล มันก็มีเหตุผลแฝงอยู่ในนั้นเสมอ
แม้ว่าเหตุผลนั้นจะฟังไม่ค่อยขึ้นเท่าไหร่
แต่มันก็..............
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)